Του Χρήστου Μακρυγιάννη...
Στην μνήμη των ανθρώπων κάποια γεγονότα μένουν αναλλοίωτα.
Δεν είμαι συγγραφέας και δεν φιλοδοξώ να γίνω, θέλω όμως να καταγράψω τα γεγονότα όπως τα έζησα εκείνη την νύχτα.
Την 26 Ιανουαρίου ειδοποιήθηκα από τον συνάδελφο μου Θεολόγο Γ. ότι
πρέπει να επιστρέψω στην μονάδα. Εκείνη την εποχή υπηρετούσα ως
Αξιωματικός του κέντρου επιχειρήσεων Κ.Ε.Μ στην ειδική αντιαεροπορική
Μονάδα \ ΧΩΚ // στην Βόρεια Ελλάδα.
Στην βουνοκορφή της Μονάδος η πρόσβαση ήταν δύσκολη λόγω των κακών
καιρικών συνθηκών και εμφανώς εκνευρισμένος μόλις αντίκρισα τον Θεολόγο
Γ. του είπα δεν πιστεύω ρε Commando να με κουβάλησες μέσα επειδή οι
Τούρκοι κάνουν βόλτες στο Αιγαίο; Επειδή όμως κατάλαβα από την έκφραση
του ότι κάτι πέρα από τα συνηθισμένα συμβαίνει, γιατί ως Αξιωματικός της
Μονάδος έχω αντιμετωπίσει αρκετά γεγονότα και λίγα πράγματα μου έκαναν
εντύπωση.
Στο κέντρο επιχειρήσεων Βρήκα τον φίλο μου και συνάδελφο Δήμο Π. άριστο
Αξιωματικό του Κέντρο Επιχειρήσεων όπου ενημερώθηκα για την κατάσταση.
Όλοι οι χειριστές στρατιώτες στην θέση τους αστέρια στην δουλειά τους που κάθε ημέρα ήμασταν μαζί και τους ήξερα και με ξέρανε.
Ενεργοποιήσαμε τα RADAR και όλες οι Πυροβολαρχίες πυρός ανάφεραν κατάσταση ετοιμότητας.
Παρακολουθήσαμε την κατάσταση και ελέγχαμε....