Δεν θα μπούμε, φυσικά, σε διάλογο με την περιθωριακή και παρακμιακή αυτή ομαδούλα, η οποία επί μονίμου βάσεως κινείται στον γραφικό μικρόκοσμό της. Όχι μόνον επειδή η «επιχειρηματολογία» της θυμίζει την θεώρηση, που αναφέρουμε στη αρχή του κειμένου, αλλά κυρίως επειδή δεν δεχόμαστε στο ελάχιστο μαθήματα ιστορίας, πατριωτισμού και ευθιξίας από τους υπερασπιστές των φιλοσκοπιανών και των τουρκόφιλων στην Θράκη, τους χαρακτηρίζοντες την Γενοκτονία των Ποντίων ως «νεοπαγές θεώρημα», τους μετατροπείς 37χρονων τρομοκρατών σε «νεαρούς» και 23χρονων μαντράχαλων σε «μωρά», τους ανακαλύψαντες «τεκμήριο αθωότητας» στον Μαζιώτη, τους δικαιολογήσαντες τους κομμουνιστές σφαγείς στον Μελιγαλά και τόσα άλλα.
Μιας, όμως, και οι τόσο «ευαίσθητοι» -στο θέμα του Διστόμου- συντάκτες του «Ιού» αναφέρθηκαν στο όντως φρικιαστικό και απεχθές γεγονός...
