Είμαστε στην Ελλάδα του 1907, δέκα μόλις χρόνια μετά την ταπεινωτική
ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και με το αίμα του Παύλου Μελά
νωπό ακόμη, αίμα που χύθηκε για την Μακεδονία μας, που το ιερό της όνομα
κάποιοι διαπραγματεύονται στα παζάρια των εθνών.
Η Ελλάδα σε μαρασμό με τον διεθνή οικονομικό έλεγχο παρόντα να έχει κάτω από την εξουσία του την εθνική μας οικονομία. Και όμως κάποιοι ελπίζουν και ανάμεσα σε αυτούς ένας Ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς. Στα 1907 ο Κωστής Παλαμάς εκδίδει μία ποιητική συλλογή τα ΣΑΤΥΡΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ και σε ένα από τα ποιήματά του περιγράφει έναν διάλογό του με τον χάλκινο ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη της οδού Σταδίου. Εκεί στην πλατεία Κολοκοτρώνη μία πλατεία που έχει για το Κίνημά μας ιδιαίτερη σημασία, αφού από εκεί ξεκίνησε η πορεία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ προς τον Λαό.
Ο Ποιητής εκφράζει τις απορίες του στον Γέρο του Μωριά και ο διάλογος που ακολουθεί έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνει την απάντηση στο ερώτημα για το ποια είναι η λύση...
Η Ελλάδα σε μαρασμό με τον διεθνή οικονομικό έλεγχο παρόντα να έχει κάτω από την εξουσία του την εθνική μας οικονομία. Και όμως κάποιοι ελπίζουν και ανάμεσα σε αυτούς ένας Ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς. Στα 1907 ο Κωστής Παλαμάς εκδίδει μία ποιητική συλλογή τα ΣΑΤΥΡΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ και σε ένα από τα ποιήματά του περιγράφει έναν διάλογό του με τον χάλκινο ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη της οδού Σταδίου. Εκεί στην πλατεία Κολοκοτρώνη μία πλατεία που έχει για το Κίνημά μας ιδιαίτερη σημασία, αφού από εκεί ξεκίνησε η πορεία της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ προς τον Λαό.
Ο Ποιητής εκφράζει τις απορίες του στον Γέρο του Μωριά και ο διάλογος που ακολουθεί έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνει την απάντηση στο ερώτημα για το ποια είναι η λύση...





