Όχι φυλακές για τους Εθνικιστές - Το χρονικό της σκευωρίας κατά της τρίτης πολιτικής δύναμης

Οι Νεκροί για την Ιδέα μας θυμίζουν το χρέος της θυσίας απέναντι στα Ιδανικά μας...


Θερμή παράκληση προς όλους τους αναγνώστες...Διαβάστε οπωσδήποτε την ανάρτηση: "Σιωνισμός και Παγκοσμιοποίηση"

Σάββατο, Ιουνίου 19, 2010

Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ


    Αγωνιστές και αγωνίστριες της ΟΝΝΕΔ

   

    Εσείς είστε το αύριο της Παράταξης

    Εσείς είστε το αύριο της Ελλάδας

    Εσείς είστε το μέλλον, η συνέχεια, η προοπτική για το καλύτερο…

    Κάθε μεγάλη περίοδος ανασυγκρότησης της Παράταξης, από σας άρχισε, από την ΟΝΝΕΔ.

    Από σας κερδήθηκαν, κάθε φορά, οι πρώτες δύσκολες μάχες.

    Κι εσείς μείνατε όρθιοι και κερδίζατε, ακόμα και σε πολύ δύσκολες εποχές για το Κόμμα. Όπως το πετύχατε και πάλι, στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές!

    Από δω, από την ΟΝΝΕΔ ξεκίνησα κι εγώ στα μέσα της δεκαετίας του ’70.

    Τον καιρό που ήταν δύσκολο για Νεοδημοκράτη ακόμα και να περνά απ’ έξω από τα Πανεπιστήμια, στήσαμε την ΟΝΝΕΔ παντού, σε όλη την Ελλάδα, Σχολή-Σχολή, πόλη-πόλη και καταφέραμε να την κάνουμε δυνατή στην αρχή, μεγάλη αργότερα, κυρίαρχη τελικά.

    Κι αυτή η κυριαρχία της ΟΝΝΕΔ στο χώρο της Νεολαίας διατηρήθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 μέχρι σήμερα:

    Αδιαμφισβήτητη και αδιάλειπτη κυριαρχία!

    Κι όχι μόνο εγώ. Εκατοντάδες στελέχη της παράταξης, εδώ μάθαμε να αγωνιζόμαστε. Αλλά κι εδώ μάθαμε να νικάμε.

    Σχολείο υπήρξε ο ΟΝΝΕΔ για όλους μας.

    Πολύτιμο σχολείο…

    Αυτό είναι η ΟΝΝΕΔ: πρώτη γραμμή συνεχών αγώνων για την Παράταξη. Και σχολείο αγωνιστών της Παράταξης. Ταυτόχρονα…

   

    * Σε όλα αυτά τα χρόνια - πάνω από τρεις δεκαετίες - ενώ κυριαρχούμε μόνιμα στο χώρο της νεολαίας, η Παράταξή μας έμενε πίσω στο στίβο των ιδεών.

    -- Οι ιδέες των αντιπάλων μας έχαναν έδαφος, διαψεύδονταν και κατέρρεαν παντού - σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο - αλλά εξακολουθούσαν να κυριαρχούν στην Ελλάδα.

    -- Και οι ιδέες οι δικές μας, οι ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, κέρδιζαν έδαφος παντού στον κόσμο, αλλά εδώ εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε μόνιμη άμυνα.

    Γι’ αυτό δεν ευθύνεται η νεολαία…

    Σίγουρα δεν φταίει η ΟΝΝΕΔ.

    Φταίει το γεγονός ότι δεν είχαμε προτεραιότητα να προβάλλουμε τις ιδέες μας. Αλλά πολιτικός αγώνας χωρίς ιδεολογικό αγώνα είναι καταδικασμένος.

    Και πολιτική κυριαρχία χωρίς ιδεολογική επιρροή είναι αδύνατη.

    Αυτό το λάθος το διορθώνουμε πια.

    Η Πολιτική μας μπορεί, όχι απλώς να πείσει ευκαιριακά, αλλά να εμπνεύσει το λαό.

    Όχι απλώς να προσελκύσει ένα κρίσιμο εκλογικό μέγεθος, αλλά να κερδίσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Και να την κερδίσει μόνιμα.

    Οι ιδέες μας, οι ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, μπορούν να δημιουργήσουν ένα αληθινά πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία.

    Γι’ αυτό δεν θα τις κρύβουμε πια. Θα τις προβάλλουμε, θα τις κάνουμε σημαία για να ενώσουμε την κοινωνία.

    Όπως ακριβώς κάνουν όλα τα μεγάλα, ισχυρά κόμματα της Κεντροδεξιάς παντού στον κόσμο.

    Κι αν η μάχη των ιδεών είναι απαραίτητη για να κερδηθούν οι πολιτικοί αγώνες, αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο στο χώρο της Νεολαίας.

    Γιατί από όλες τις κοινωνικές κατηγορίες, απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, αυτοί που πλησιάζουν την Πολιτική πιο άδολα, πιο ιδεαλιστικά, με μικρότερη αναφορά στα τρέχοντα συμφέροντά τους και με μεγαλύτερο κίνητρο από οράματα και ιδανικά, είναι η οι νέοι άνθρωποι.

    Όλη η υπόλοιπη κοινωνία αναζητά στην Πολιτική την εκπροσώπηση των συμφερόντων της. Και ο τρόπος που καταλαβαίνει καθένας το συμφέρον του είναι, ασφαλώς, διαφορετικός…

    Αλλά οι νέοι - ιδιαίτερα οι νέοι, περισσότερο από κάθε άλλο, οι νέοι - αναζητούν και οράματα για το μέλλον. Και τα οράματα είναι κοινά. Αλλιώς δεν εμπνέουν.

    Τα οράματα ενώνουν. Αλλιώς δεν είναι γνήσια οράματα. Είναι ψευδεπίγραφα διχαστικά πυροτεχνήματα.

    Η νεολαία, λοιπόν, είναι από τη φύση της Ιδεαλιστική.

    Η Ιδεολογία είναι τροφή για τους νέους. Για τους προβληματισμούς των νέων ανθρώπων, για τον τρόπο που φαντάζονται τον εαυτό τους στο μέλλον, για τον τρόπο που εντάσσονται στην κοινωνία και τις αντιθέσεις της, για αυτό που θέλουν να γίνουν, για το δρόμο που επιλέγουν πάρουν...

   

    Η νεολαία είναι το μέλλον, η Ελπίδα και η Προοπτική κάθε τόπου, κάθε χώρας, κάθε κοινωνίας.

    Είναι κι ένα βασικό κίνητρο για την πρόοδό της.

    Όταν ένα λαός αγαπά τον τόπο του παλεύει για να τον κάνει καλύτερο.

    Κι όταν παλεύει να τον κάνει καλύτερο, έχει, τελικά στο μυαλό του τα παιδιά του.

    Γιατί τα παιδιά μας είναι το μέλλον. Αυτούς αφορά πρωτίστως ο αγώνας για κάτι καλύτερο.

    Κι όταν όλοι μαζί - παλαιότερες γενιές και νέα γενιά - παλεύουμε για το καλύτερο, δεν κάνουμε «εκπτώσεις» στις φιλοδοξίες μας. Και τότε όλοι μαζί φανταζόμαστε όχι αυτό που μπορούμε να βελτιώσουμε. Αλλά αυτό που μπορούμε να ανατρέψουμε. Αυτό που μπορούμε να αλλάξουμε από τα θεμέλια.

    Τότε στοχαζόμαστε όλοι την Πολιτική με όρους ιδεολογικούς. Με οράματα, με ιδέες, με αξίες, με πρότυπα.

    Κι αυτή είναι η πρώτη μεγάλη αλλαγή που κάνουμε ως Παράταξη τους τελευταίους μήνες: Θέτουμε σε προτεραιότητα την Ιδεολογία μας, τις αξίες μας, τις ιδέες μας, τα πρότυπα και τα προτάγματά μας.

    Κι αυτό προσδίδει αξιοπιστία και δυναμισμό στην Πολιτική φυσιογνωμία όλης της παράταξης.

    Αλλά δίνει αποτελεσματικά όπλα, ειδικά στο χώρο της νεολαίας, η οποία αναζητά στέρεα πρότυπα, άφθαρτα οράματα και διαχρονικά ιδανικά.

    Τα αναζητά πάντα. Αλλά τα αναζητά κατά μείζονα λόγο σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που περνάει η Ελλάδα σήμερα…

   

    Φίλες και φίλοι,

   

    * Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή που κάνει η παράταξή μας είναι να κλείσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν. Κάναμε την αυτοκριτική μας για τα λάθη μας. Κι ίσως ποτέ κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα δεν έκανε τόσο βαθιά και σοβαρή αυτοκριτική. Αλλά δεν θα μείνουμε στο παρελθόν. Άλλωστε δεν έγιναν μόνο λάθη. Αφήσαμε και έργο.

    Η μακροχρόνια πορεία της Παράταξής μας κάνει υπερήφανους για πολλούς λόγους. Εντοπίσαμε τα σφάλματά μας με θάρρος και παρρησία. Αλλά θα υπερασπιστούμε το θετικό έργο. Το κάναμε και θα το κάνουμε.

    Δεν θα επιτρέψουμε σε όσους έβλαψαν τόσο πολύ τον τόπο να φορτώσουν τις δικές τους ευθύνες σε μας.

    Κανένα σφάλμα δεν θα αποσιωπήσουμε. Αλλά δεν θα αφήσουμε την πολύτιμη κληρονομιά μας ανυπεράσπιστη.

    Έτσι θα κερδίσουμε ξανά την αξιοπιστία μας, την ώρα που απαξιώνεται η Πολιτική και κλυδωνίζεται από τα θεμέλια το Πολιτικό μας σύστημα.

    Και πάνω σε αυτή την ανανεωμένη αξιοπιστία θα χτίσουμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον Ελληνικό λαό.

    Σε αυτό η συμβολή της ΟΝΝΕΔ είναι τεράστιας σημασίας.

    Γιατί όποιος κερδίζει τη νεολαία, κερδίζει ξανά και τον λαό.

   

    * Το τρίτο μεγάλο βήμα αλλαγής είναι η επιστροφή στην Πολιτική.

    Για χρόνια είχε επικρατήσει η άποψη ότι η Πολιτική έχει χάσει την δύναμή της να προσελκύει τον κόσμο. Ότι μέσα στην τριβή της καθημερινότητας είχε χαθεί το ενδιαφέρον για τα κοινά. Κι επιβλήθηκε σιγά-σιγά ένα κακό υποκατάστατο της Πολιτικής: Ένα μείγμα του λεγόμενου life style, της επικοινωνιακής προβολής και διαχειριστικών ψευτοδιλημμάτων.

    Αυτό έβλαψε την Πολιτική συνολικά.

    Ωφέλησε όσους δεν είχαν τίποτε να πουν. Κι όσους ήταν βολεμένοι με τα αδιέξοδα στα οποία βάδιζε η χώρα.

    Τώρα, όμως, που τα αδιέξοδα αυτά ήλθαν στην επιφάνεια, τώρα που η κοινωνία ολόκληρη υποχρεώνεται να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται, τον τρόπο που δρα και που αντιδρά, τώρα που πληθαίνουν οι ανησυχίες και σπανίζουν οι ελπίδες, τώρα είναι ώρα να επιστρέψουμε στην Πολιτική - με το Πι κεφαλαίο.

    Την Πολιτική που λέει την αλήθεια στο λαό,

    που δίνει επιλογές, δεν ανέχεται «μονόδρομους»,

    που ασχολείται με το αύριο και το μεθαύριο, δεν σκέπτεται μόνο το σήμερα,

    που έχει στέρεα αναφορά της το δημόσιο συμφέρον και το εθνικό συμφέρον,

    όχι τις τρέχουσες σφυγμομετρήσεις.

    Η επιστροφή στην Πολιτική είναι απαραίτητη για να αναζωογονηθεί η Δημοκρατία, για να ελπίσει η Κοινωνία, για να καταπολεμήσουμε και να ξεπεράσουμε αυτή την «εθνική κατάθλιψη» στην οποία έχει παρασύρει τη χώρα το ΠΑΣΟΚ.

    Η επιστροφή στην Πολιτική είναι απαραίτητη για να ξεπεράσουμε τα φοβικά σύνδρομα και τα φοβικά ψευτοδιλήμματα, με τα οποία προσπαθεί να επιβληθεί το ΠΑΣΟΚ.

    -- Γιατί μη κάνετε λάθος: το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πια άλλο τρόπο να παραμείνει στην εξουσία, από το να ποντάρει στον φόβο και να καλλιεργεί το φόβο. Δεν μπορεί να προσφέρει ούτε Προοπτική ούτε Ελπίδα.

    -- Εμείς, αντίθετα, αν θέλουμε να ανατρέψουμε την κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ, δεν έχουμε άλλο δρόμο από το να καταπολεμήσουμε το φόβο, να ακυρώσουμε τα φοβικά ψευτοδιλήμματα, να δώσουμε στο λαό Ελπίδα και Προοπτική.

    Και το μπορούμε.

    Με αποφασιστικό στήριγμα τη Νεολαία.

    Διότι η νεολαία ενός τόπου είναι εκείνη που διψά περισσότερο για Ελπίδα.

    Είναι εκείνη που αποδέχεται το πολιτικό μήνυμα που δίνει Ελπίδα

    Κι είναι εκείνη που διαχέει την Ελπίδα στον λαό.

    Και πολύτιμο στήριγμα της Παράταξης, γι’ αυτή τη σταυροφορία Ελπίδας είναι η ΟΝΝΕΔ. Η μεγαλύτερη, η πιο μαζική, πιο οργανωμένη δύναμη στο χώρο της Ελληνικής νεολαίας.

   

    * Το τέταρτο μεγάλο βήμα που κάνει η παράταξή μας, είναι η επιμονή και η έμφαση που δίνει στο δημόσιο ήθος.

    Όχι στις τετριμμένες ηθικολογίες.

    Αλλά στην προτεραιότητα που οφείλουμε να δώσουμε στο πολιτικό πρότυπο, στο πολιτικό παράδειγμα, στις αξίες και τις αρχές που οφείλουμε να καλλιεργούμε με το ίδιο το προσωπικό μας παράδειγμα.

    Η κοινωνία δεν απαιτεί να είμαστε αλάνθαστοι. Απαιτεί να είμαστε ειλικρινείς.

    Δεν απαιτεί να είμαστε πεισματάρηδες στις απόψεις μας, απαιτεί να είμαστε σταθεροί και ανυποχώρητοι στις αρχές μας.

    Δεν απαιτεί να κερδίζουμε όλες τις πολιτικές μάχες, ευχαριστώντας πάντα την κοινή γνώμη. Απαιτεί να κερδίζουμε πάντα τη μάχη της προσωπικής αξιοπρέπειας.

    Δεν απαιτεί να παίρνουμε πάντα τις ορθές αποφάσεις. Απαιτεί να σεβόμαστε πάντα το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα.

    Δεν απαιτεί να είμαστε «λαμπεροί». Απαιτεί να είμαστε καθαροί.

    Δεν απαιτεί να είμαστε ευχάριστοι προς όλους. Απαιτεί να μην είμαστε αλαζόνες, ιδιαίτερα απέναντι στους απλούς πολίτες.

    Με δύο λόγια: η κοινωνία δεν απαιτεί από μας να είμαστε «τέλειοι». Απαιτεί να σεβόμαστε τα αξιακά πρότυπα της κοινωνίας.

    Δεν υπάρχουν άλλα ανθρώπινα πρότυπα για τους πολίτες και άλλα για τους πολιτικούς. Από τον παραδοχή αυτή αρχίζει η Δημοκρατική Πολιτεία.

    Αυτή την παραδοχή οφείλουμε να ξαναφέρουμε στο επίκεντρο της Πολιτικής ζωής.

    Η έμφαση στο δημόσιο ήθος των Πολιτικών και της Πολιτικής είναι κρίσιμη προϋπόθεση για να ξανακτίσουμε την αξιοπιστία μας.

    Σε αυτό βασικό μας στήριγμα είναι η νεολαία.

    Γιατί απ’ όλους περισσότερο εκείνη που διψά για αξιακά πρότυπα είναι η νεολαία.

   

    Φίλες και φίλοι,

   

    Αυτές οι μεγάλες τομές:

    -- η έμφαση στην Ιδεολογία της Παράταξης,

    -- το κλείσιμο των λογαριασμών με το Παρελθόν,

    -- η Επιστροφή στην Πολιτική

    -- και η προτεραιότητα στο Πολιτικό ήθος,

    αποτελούν και τις προϋποθέσεις της ανασυγκρότησής μας.

    Μένουν ακόμα η Οργανωτική Ανασυγκρότηση και η Πολιτική αντεπίθεση.

    Στα οργανωτικά έγινε πολύ μεγάλη ανανέωση σε όλη την κλίμακα των οργάνων.

    Μετά τον αρχηγό του κόμματος με προσφυγή στη βάση, εκλέχθηκαν και οι νέες ηγεσίες των τοπικών οργανώσεων, καθώς και η ηγεσία της νεολαίας με άμεση προσφυγή στη βάση.

    -- Η ανανέωση υπήρξε θεαματική. Και οι παλαιοί παραμένουν μαχητικά στο πλευρό των νέων.

    Επιτύχαμε τέτοια ευρύτατη ανανέωση με μηδενικούς εσωτερικούς τριγμούς.

    Κι αυτό υπήρξε μεγάλη επιτυχία.

    Δεν υπάρχει άλλη πολιτική παράταξη στην Ελλάδα, όπως δεν υπάρχει άλλη Πολιτική Νεολαία, που να μπορεί να πραγματοποιήσει τέτοιο άνοιγμα στη βάση με τόσο μαζική συμμετοχή.

   

    -- Το τελευταίο που οφείλουμε να κάνουμε σε αυτή τη φάση, είναι να προετοιμάσουμε τη μεγάλη Πολιτική μας Αντεπίθεση:

    Το κάναμε ήδη με τις πολιτικές θέσεις μας:

    Μέσα σε ένα εξάμηνο, ουσιαστικά, δείξαμε ότι ξέρουμε να στηρίζουμε τη χώρα στα δύσκολα, αλλά και να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς.

    «Βάλαμε πλάτη» εκεί που έπρεπε - μέσα κι έξω από την Ελλάδα - αλλά την κρίσιμη στιγμή είπαμε ΟΧΙ στο Μνημόνιο, που οδηγεί τη χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης.

    Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη αρχίσει να καταλαβαίνει ότι δεν ψήφισαν τη «σωτηρία» της χώρας. Ψήφισαν μέτρα που την παγιδεύουν σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση, και που δεν αντέχει ούτε η Κοινωνία της ούτε η Οικονομία της.

    Τα «εξαπτέρυγα» του ΠΑΣΟΚ, που το στήριξαν στις πιο ολέθριες επιλογές του. ακόμα δεν κατάλαβαν τι ψήφισαν. Κι ίσως δεν καταλάβουν ποτέ.

    Δεν πειράζει, ο κόσμος κατάλαβε…

    Τώρα, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, η δική μας Νέα Δημοκρατία, αυτή που ανήκει στα μέλη της και στους ψηφοφόρους της, αυτή που είναι υπερήφανη για τις ιδέες και την ιστορία της, αλλά και θαρραλέα απέναντι στα λάθη της, η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, ολοκληρώνει ήδη την ανασυγκρότησή της, με τα Συνέδρια του Κόμματος και της Νεολαίας.

    Κι ετοιμάζεται για τη μεγάλη αντεπίθεσή της.

    Έχει ξεκαθαρίσει σε ολόκληρο το λαό, ότι μέσα στην κρίση του Πολιτικού συστήματος, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Κάποιοι θα καταρρεύσουν, αλλά εμείς θα μείνουμε όρθιοι.

    -- Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί την εθνική κατάθλιψη, εμείς θα καλλιεργούμε την Ελπίδα.

    -- Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί την απελπισία, εμείς θα καλλιεργούμε την αισιοδοξία.

    -- Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί το φόβο της υποταγής, εμείς θα δείχνουμε το διαφορετικό δρόμο που μπορεί να δώσει στη Ελλάδα μέλλον και προοπτική.

    Θα ξαναγίνουμε μια υπερήφανη χώρα. Θα σταθούμε στα πόδια μας. Θα ξανά-σταθούμε στην Ευρώπη με αξιοπρέπεια. Έχουμε τις δυνάμεις, αναξιοποίητους πόρους και συγκριτικά πλεονεκτήματα για να ξεπεράσουμε τις φιλοδοξίες μας.

    Δεν μπορούμε να βουλιάζουμε στους χειρότερους φόβους μας.

    Η κρίση που περνάμε τώρα δεν είναι «μοιραία» για τον τόπο.

    Είναι αφυπνιστική για την κοινωνία μας.

    Η Νέα Δημοκρατία τη μετατρέπει σε ευκαιρία αναγέννησης της Πατρίδας μας.

    Κι εσείς η νεολαία, εσείς η ΟΝΝΕΔ, είστε η πρωτοπορία αυτής της αναγεννητικής προσπάθειας.

    Σας θέλουμε στο πλάι μας.

    Σας θέλουμε ενωμένους σαν μια γροθιά.

    Θέλουμε τον ενθουσιασμό σας, την ενέργειά σας, τον ιδεαλισμό σας, το δυναμισμό σας.

    Να θυμάστε: αυτός ο αγώνας είναι κοινός.

    Όχι όλης της παράταξης.

    Όλης της Ελλάδας.

    Αλλά ο αγώνας αυτός γίνεται - πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα- για σας:

    Για τη νέα γενιά!

    Ώστε εσείς να ζήσετε σε ένα κόσμο απαλλαγμένο από τα λάθη της δικής μας γενιάς.

    Να μη σας βαραίνουν οι δικές μας αμαρτίες

    Και να μη σας «περάσουμε» τα δικά μας ελαττώματα.

    Τελικά αυτό σημαίνει αναγέννηση μιας Πατρίδας:

    Όταν εμείς οι παλαιότεροι φροντίζουμε να μη σας περάσουμε τα δικά μας «ληγμένα γραμμάτια».

   

    Θέλουμε να γίνετε πολύ καλύτεροί μας.

    Να μην πληρώσετε τις αμαρτίες μας, να διδαχθείτε από τα λάθη μας, να επανορθώσετε τα σφάλματά μας

    Αγωνιζόμαστε να γίνετε πολύ καλύτεροί μας:

    Αυτός ο αγώνας είναι κοινός.

    Και μην έχετε καμία αμφιβολία:

    Μαζί θα τον νικήσουμε!

   

    Ζήτω η ΟΝΝΕΔ!

ΕΠΙ 65 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ, ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΜΑΣΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ


Ο Εβραίος πρωθυπουργός της Βρετανίας, David Cameron, προκαλεί αλλά και δείχνει σε ποια ληστοσυμμορία ανήκει. Συντονίζει νέα ληστεία σε βάρος των λαών της Ευρώπης, με πρόφαση το ψευδοολοκαύτωμα των εβραίων!!!!!!!!!!!! ΑΥΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕεεεεεεεεεεεεε 
ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ - ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ - διαβάστε:
"Η Βρετανία διορίζει στη Χάγη, για πρώτη φορά, απεσταλμένο για θέματα που σχετίζονται με το "ολοκαύτωμα"!!!!
Η βρετανική κυβέρνηση έχει διορίσει απεσταλμένο της για πρώτη φοράμ για να ασχολείται με ζητήματα αλληλογραφίας που αφορούν το Ολοκαύτωμα. Ο Υπουργός Εξωτερικών William Hague ανακοίνωσε, ότι ο Sir Andrew Burns, πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ, θα αναλάβει τη δουλειά. Στη Χάγη, δήλωσε ότι η χώρα του είναι αποφασισμένη να διαφύλαξη τη μνήμη του Ολοκαυτώματος και θα υποστηρίξει τις προσπάθειες, για να βεβαιωθούμε, ότι τα διδάγματα αυτής της ιστορικής περιόδου δεν πρόκειται να ξεχαστούν.
Επίσης θα επιβλέπει με θέρμη (ενδιαφέρον) τις προσπάθειες για την επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων αποζημιώσεων που συνδέονται με ακίνητα και επιστροφή έργων τέχνης. Θα λάβει επίσης μέρος σε προσπάθειες εκπαίδευσης και θα προωθήσει τη διατήρηση της μνήμης και της έρευνας για το Ολοκαύτωμα. Ο Sir "Ανδρέας Ραντεβού" δήλωσε στηυ Χάγη, ότι "θα διασφαλίσουμε και θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε εκείνους που εργάζονται για άρση των αδικιών του παρελθόντος".
Ο διορισμός του Μπερνς καταχειροκροτήθηκε στο Ισραήλ. "Θεωρούμε ότι είναι ένα πολύ θετικό και σημαντικό βήμα..... και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο του για την προώθηση του Ολοκαύτωμα στη παιδεία και για τον αγώνα για τα δικαιώματα των επιζώντων", δήλωσε ο Estee Yaari, εκπρόσωπος της Yad Vashem, ήταν εισηγμένες από τον AP όπως λέει. «Το Ολοκαύτωμα είναι ένα θέμα που αποτελεί μέρος του συνόλου της ιστορίας μας».
Πρόσφατες διεθνείς προσπάθειες επικεντρώνονται στην παροχή αποζημιώσεων για επιστροφή στα γερασμένα θύματα των .....Ναζιστικών διώξεων. Την περασμένη εβδομάδα, περισσότερες από 40 χώρες συμφώνησαν σε ένα σύνολο διεθνών κανόνων, για την επιστροφή των ακινήτων "που έχουν κλαπεί" από τους Ναζί, στους νόμιμους κληρονόμους των ιδιοκτητών."
Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης 
ΠΗΓΗ:   World Jewish Congress
http://avragioz.blogspot.com/ 

Το φιλμ μιας ζωής που σφράγισε την Ελλάδα...


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, στις 22 προς 23 Ιουνίου του 1996, ο Ανδρέας Παπανδρέου άφησε στην Εκάλη την τελευταία πνοή του, σε ηλικία 77 ετών. Το βράδυ είχε δειπνήσει με τον Γιώργο Παπανδρέου και την Αντα. Μαζί τους, όπως συνήθιζαν από τότε που βγήκε από το Ωνάσειο, είχαν ανεβεί στην Εκάλη ο Ν. Αθανασάκης και ο Τηλ. Χυτήρης. Ηταν ακόμη εκεί ο...

ειδικός που του έκανε ορθοφωνία και δύο γιατροί. Μαζί με το προσωπικό του σπιτιού και τη σύζυγό του Δήμητρα Λιάνη ήταν οι τελευταίοι άνθρωποι που τον είχαν δει ζωντανό.
Εκείνο το βράδυ δεν είχε καλή διάθεση.
Εφαγε λίγο και πριν από τις δώδεκα σηκώθηκε.
«Εγώ να πηγαίνω τώρα, εσείς μείνετε».
Τους χαιρέτησε όλους διά χειραψίας και προχώρησε προς την πόρτα που οδηγούσε στην κρεβατοκάμαρά του. Ξαφνικά γύρισε πίσω και τους χαιρέτησε πάλι με ένα νεύμα.
Οι άλλοι δεν έδωσαν σημασία. Σε λίγο η νοσοκόμα που ξενυχτούσε στο δωμάτιο τούς κάλεσε: «Κάτι συμβαίνει, τρέξτε».
Ο Δ. Κρεμαστινός που έσπευσε λίγο αργότερα, απλώς διαπίστωσε ότι όλα είχαν τελειώσει. Το πρωί της 23ης Ιουνίου οι Αθηναίοι είδαν στα περίπτερα τα παραρτήματα των εφημερίδων να αναγγέλλουν την είδηση του θανάτου ενός πολιτικού που σημάδεψε όσο κανένας άλλος με το πάθος του τη νεώτερη πολιτική ιστορία της χώρας.
Φωτογραφία
O Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε χαρισματική προσωπικότητα. Ηταν ευγενής, αξιοπρεπής, οξυδερκής και στα 35 χρόνια της πολιτικής δράσης του ήταν πάντα πρωταγωνιστής. Πότε με τις πολιτικές πρωτοβουλίες του, τις ρήξεις, τις ανατροπές και τις αλλαγές που επέφερε και πότε με τον προσωπικό βίο του, τις αντινομίες και τις μεταπτώσεις του χαρακτήρα του. Η γοητεία του λόγου του, η αναλυτική σκέψη του και η διορατικότητα των πολιτικών χειρισμών του τον έκαναν αποδεκτό από όλους- είτε ήταν φανατικοί οπαδοί του είτε ορκισμένοι αντίπαλοί του.
Μέχρι τα 45 του χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν διανοούνταν ότι μπορεί να γίνει πολιτικός στην Ελλάδα. Εφυγε για την Αμερική το 1940, ύστερα από τις περιπέτειες που είχε με τη δικτατορία του Μεταξά, λόγω της ριζοσπαστικής δράσης του στο Κολλέγιο Αθηνών και αργότερα στο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε, εργάστηκε ως καθηγητής, παντρεύτηκε δύο φορές, ώσπου να καταλήξει στο Μπέρκλεϊ, όπου αναγνωρίστηκε η συνεισφορά του στα οικονομικά και η διδακτική ιδιοφυΐα του. Επειτα από μια σύντομη επίσκεψη με τη Μαργαρίτα το 1953 στην Ελλάδα, επέστρεψε στην Αμερική, με την απόφαση να ακολουθήσει την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν αυτός που τον πίεζε να επιστρέψει. Εν τέλει ήλθε για προσωρινή διαμονή με την οικογένειά του το 1959. Το κύρος του ως πανεπιστημιακού και ήδη γνωστού οικονομολόγου τον έφερε κοντά στον Ξενοφώντα Ζολώτα, από τον οποίο ο ίδιος ο Γέρος είχε ζητήσει να μεσολαβήσει στον Κ. Καραμανλή για να εγκρίνει την τοποθέτησή του στην Τράπεζα της Ελλάδος. Επέστρεψε στην Αμερική χωρίς να πειστεί ότι η θέση του ήταν στην Αθήνα. Ξαφνικά όμως άρχισε να τον ενθουσιάζει η πρόταση που του είχε κάνει ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής, να διοργανώσει ένα Κέντρο Οικονομικών Ερευνών - το μετέπειτα ΚΕΠΕ.
Μαζί με τον καθηγητή Αδαμάντιο Πεπελάση, στενό φίλο και συνάδελφό του στο Μπέρκλεϊ και συγκάτοικο στον Σαν Φρανσίσκο, και τις οικογένειές τους επέστρεψαν για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, στις 16 Ιανουαρίου του 1961. Ο Πεπελάσης ήταν ο πρώτος και μόνος άνθρωπος που συνδέθηκε μαζί του σε όλα τα στάδια του ακαδημαϊκού και πολιτικού βίου του. Οταν επέστρεψαν, ο Ανδρέας δεν είχε διάθεση να αναμειχθεί στην πολιτική. Αλλά μετά τον Ανένδοτο Αγώνα που ακολούθησε το 1961 και την οριακή νίκη της Ενωσης Κέντρου στις εκλογές του 1963, υπέκυψε στις πατρικές πιέσεις και τις παροτρύνσεις του... Κ. Μητσοτάκη: στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου του 1964 το ψηφοδέλτιο της Αχαΐας είχε το όνομά του. Από εκείνη την ώρα άρχισε μια συναρπαστική σχέση με την πολιτική και την εξουσία. Τοποθετήθηκε υπουργός Προεδρίας και αργότερα αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού. Μέσα σε λίγους μήνες ήταν ο άτυπος αρχηγός της Κεντροαριστεράς που μετά τον Εμφύλιο προσπαθούσε να βρει έκφραση στο ασφυκτικό πλαίσιο της Ενωσης Κέντρου.
«ΑΣΠΙΔΑ», Αποστασία. Η διαβόητη «υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ»- στην οποία κατηγορήθηκε ότι συνωμοτούσε με μια ομάδα αξιωματικών - τον έβαλε στο στόχαστρο ενός μπλοκ που συγκροτούσαν οι δυνάμεις της Δεξιάς, το παρακράτος της εποχής, ο «ξένος παράγοντας» και το Παλάτι. Τον έβαλε και για τα καλά στο κέντρο της πολιτικής σκηνής και στον ηγετικό πυρήνα του συστήματος εξουσίας που διαμόρφωσε ο εκλογικός θρίαμβος του 53%. Αυτό όμως που τον επέβαλε στην ελληνική κοινωνία ως επικεφαλής του ριζοσπαστικού τμήματος της Δημοκρατικής Παράταξης ήταν η Αποστασία. Οχι μόνο γιατί απομακρύνθηκαν από την Ενωση Κέντρου οι συντηρητικοί παράγοντες. Αλλά γιατί ο πολιτικός λόγος του- που συμπυκνώθηκε στο σύνθημα «Η Ελλάδα στους Ελληνες»- βρήκε ακροατήριο, ιδίως στη νεολαία, και πήρε χαρακτηριστικά αγωνιστικής αντιπαράθεσης με το κατεστημένο.
Η δικτατορία που επιβλήθηκε μεταξύ των άλλων και για να ανακόψει την πορεία του, διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις που ανέδειξαν τον μύθο του. Η κράτησή του από τη χούντα ώς τα τέλη του 1967 τον ανέδειξε σε πρόσωπο διεθνούς απήχησης, λόγω των κινητοποιήσεων για την απελευθέρωσή του. Η ίδρυση του ΠΑΚ το 1968, αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Ελλάδα και η αντιδικτατορική του δραστηριότητα που ακολούθησε, του προσέδωσαν αγωνιστικό φωτοστέφανο. Ηλθε σε επαφή με όλα τα επαναστατικά ρεύματα της εποχής και κινήθηκε στα όρια του ακραιφνούς αντιαμερικανισμού που συνόδευε τη δράση του και μετά τη Μεταπολίτευση.
Επέστρεψε στην Αθήνα στις 16 Αυγούστου του 1974. Απέρριψε όλες τις προτάσεις να ηγηθεί της επανασύστασης της Ενωσης Κέντρου και στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 προχώρησε στην ίδρυση του ΠαΣοΚ που επρόκειτο να αλλάξει τη φορά των πραγμάτων στην Ελλάδα, παρ΄ ότι η επίδοσή του στις πρώτες εκλογές ήταν απογοητευτική: μόλις 13% και δώδεκα βουλευτές. Προσπαθώντας να βάλει την προσωπική του σφραγίδα μπήκε σε μια περίοδο εσωτερικών αναμετρήσεων και στο τέλος επεβλήθη ως αδιαμφισβήτητος ηγέτης του νέου κόμματος. Τον Ιούλιο του 1977 η Συνδιάσκεψη του ΠαΣοΚ επιβεβαίωσε την κυριαρχία του και οι βουλευτικές εκλογές λίγους μήνες αργότερα τον έβαλαν στην τροχιά της εξουσίας, ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με 25% και 90 βουλευτές.
Από τον θρίαμβο του ΄81 στο Ειδικό Δικαστήριο
Φωτογραφία
Το 1981 το 48% της λαϊκής ετυμηγορίας έδωσε στο ΠαΣοΚ 173 βουλευτές, αναδεικνύοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου πανίσχυρο πρωθυπουργό. Κυβέρνησε μ΄ ένα διπολικό σύστημα εξουσίας που είχε στην κυβέρνηση τους παλαιούς κεντρώους, με επικεφαλής τους Αντ. Λιβάνη, Μ. Κουτσόγιωργα, Ιω. Αλευρά και στο κόμμα την πανίσχυρη τρόικα που συναποτελούσαν οι Α. Τσοχατζόπουλος, Γ. Γεννηματάς, Κ. Λαλιώτης. Εκανε σημαντικές τομές που άλλαξαν το κοινωνικό κλίμα και το πολιτικό σκηνικό στο εσωτερικό, ενώ αναπροσανατόλισαν την πολιτική της χώρας στον διεθνή χώρο.
Κέρδισε τις εκλογές του 1985, αλλά ο αντίπαλος που είχε αυτή τη φορά ήταν ο Κ. Μητσοτάκης και αυτό προεξοφλούσε ότι πολύ σύντομα θα επέστρεφε η προδικτατορική οξύτητα. Πράγματι η σύγκρουσή του με τον, νέο τότε, αρχηγό της Ν.Δ. τα επόμενα χρόνια ήταν σκληρή και ανελέητη. Το σκάνδαλο Κοσκωτά, μια σειρά από άλλες κατηγορίες για κακοδιαχείριση και κυρίως η σύνδεσή του με την αεροσυνοδό Δήμητρα Λιάνη και η κακή υγεία του, άρχισαν να στέλνουν το άστρο του προς τη δύση του. Δεν έχασε όμως ποτέ τα ιδιαίτερα προσωπικά στοιχεία που τον έδεσαν με τρεις γενιές Ελλήνων. «Ο τελευταίος μάγκας επί της Γης» έγραψε κάποτε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Το 1988 μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Χέρφιλντ της Αγγλίας για να υποβληθεί σε επέμβαση καρδιάς με το Πανελλήνιο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Τότε ήλθε στο προσκήνιο και ένα άλλο πρόσωπο: η Αιμιλία Νίμπλουμ, το πέμπτο παιδί του, από έναν δεσμό στη Σουηδία κατά την περίοδο της δικτατορίας. Το πολιτικό κόστος για όλα αυτά καταβλήθηκε στις εκλογές του 1989 και του 1990, τις οποίες έχασε το ΠαΣοΚ. Στις 8 Απριλίου του 1990 ο Κ. Μητσοτάκης ανεδείχθη πρωθυπουργός. Για τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να φανταστεί.
Η πλειοψηφία της Βουλής του 1989 που σχημάτισαν η Ν.Δ. και η ενωμένη Αριστερά τον έστειλε στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Στην ιδιωτική του ζωή, πήρε διαζύγιο με τη Μαργαρίτα ύστερα από σαράντα χρόνια έγγαμου βίου και τέσσερα παιδιά και προχώρησε στον τρίτο γάμο του. Και στο κομματικό πεδίο χρειάστηκε να παίξει σκληρό πόκερ στο «Πεντελικόν» για να αναχαιτίσει την εσωκομματική αμφισβήτηση.
Η επιστροφή στην εξουσία και η «Οδύσσεια» του Ωνασείου
Φωτογραφία
Από γλέντι στα τέλη της δεκαετίας του ΄70. Ακαδημαϊκός, αλλά και με ένστικτο λαϊκού ανθρώπου, ο Ανδρέας παρέμεινε μέχρι τέλους αταξινόμητος...
Η αθωωτική απόφαση του Δικαστηρίου και οι συμπληρωματικές εκλογές στη Β΄ Αθηνών το 1992 τον έβαλαν εκ νέου στην τροχιά της εξουσίας. Τον Οκτώβριο του 1993 ήταν και πάλι ο θριαμβευτής των εκλογών: με 46% εξέλεξε 170 βουλευτές. Επέστρεψε στην Αμερική ως πρωθυπουργός. Ηταν όμως φανερό ότι η μετεγχειρητική κατάστασή του, και το νέο περιβάλλον του, τον καθιστούσαν αδύναμο. Ιδίως στο εσωκομματικό πεδίο. Το 1994, ο Κ. Σημίτης, η Βάσω Παπανδρέου, ο Θ. Πάγκαλος και ο Παρ. Αυγερινός σχημάτισαν εσωκομματικό μέτωπο για τη διαδοχή του.
Αρνήθηκε με πείσμα να παραδώσει τη σκυτάλη, αλλά τον πρόδωσε η υγεία του. Στις 20 Νοεμβρίου 1995 η εισαγωγή του Α. Παπανδρέου στο νοσοκομείο δεν ήταν σαν τις προηγούμενες που μπαινόβγαινε στο Γενικό Κρατικό. Υστέρα από 57 ημέρες αδιάκοπης μάχης με το μοιραίο και κάτω από πιέσεις, στις 15 Ιανουαρίου 1996, ακριβώς 35 χρόνια από την ημέρα που επέστρεψε στην Ελλάδα, υπέγραψε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, που θα καταλήξει σ΄ ένα στέλεχος που δεν είχε ποτέ τη συμπάθειά του.
Θα καταφέρει πάντως να βγει ζωντανός από το Ωνάσειο ύστερα από 123 δραματικές ημέρες νοσηλείας. Αλλά δεν θα αντέξει περισσότερο από τρεις μήνες. Στις 23 Ιουνίου 1996 άφησε την τελευταία πνοή του. Και η πιο συγκλονιστική συγκέντρωση που έγινε για λογαριασμό του ήταν αυτή που ο ίδιος δεν θα έβλεπε ποτέ: το τριήμερο προσκύνημα στη σορό του..

Κλειστό και τη Δευτέρα το Μετρό

Νέες απεργιακές κινητοποιήσεις αποφάσισαν τα σωματεία εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ, με αποτέλεσμα το δημοφιλές Μέσο Μεταφοράς να παραμείνει κλειστό και την ερχόμενη Δευτέρα.

Πρόσθετη ταλαιπωρία περιμένει για άλλη μια φορά το επιβατικό κοινό της Αθήνας που θα πρέπει να αναζητήσει εναλλακτικά μέσα για να βρεθεί στον προορισμό του.

Να συμπληρώσουμε πως παρόλο που οι κινητοποιήσεις κρίθηκαν παράνομες, εντούτις οι εργαζόμενοι δεν πτοούνται και θα συνεχίσουν τον αγώνα τους με στόχο τη δικαίωση των αιτημάτων τους.

Και τα Σκόπια στο "κόλπο" του South Stream

Ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Γκιόργκι Ιβάνοφ, ο οποίος βρίσκεται από χθες στη Ρωσία, σε τριήμερη επίσκεψη, δήλωσε ότι η ρωσική εταιρία Gazprom συμφώνησε να συμπεριληφθεί η ΠΓΔΜ στη...διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream μέσω διακλάδωσης (σ.σ. ο αρχικός σχεδιασμός του South Stream παρέκαμπτε την ΠΓΔΜ).

«Θα έχουμε έτσι τη δυνατότητα να διασφαλίσουμε φτηνή ενέργεια και ενεργειακή επάρκεια και σταθερότητα για τη χώρα», τόνισε ο κ. Ιβάνοφ ο οποίος χθες συναντήθηκε με τον γενικό διευθυντή της Gasprom, Αλεξέι Μίλερ, στο πλαίσιο διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη.

Ο κ. Ιβάνοφ συναντήθηκε σήμερα στην Αγία Πετρούπολη και με τον Ρώσο πρόεδρο, Ντμίτρι Μενβέντεφ. Ο υπουργός Οικονομικών της ΠΓΔΜ, Ζόραν Στάβρεφσκι, ο οποίος συνοδεύει τον κ. Ιβάνοφ στην Αγία Πετρούπολη, ανέφερε ότι πρόκειται για μια πολιτική απόφαση την οποία σύντομα θα ακολουθήσει υπογραφή σχετικής συμφωνίας.

Ο κ. Στάβρεφσκι πρόσθεσε ότι ομάδα ειδικών της Gazprom θα προσδιορίσει προηγουμένως την ακριβή διαδρομή της διακλάδωσης του αγωγού προς την ΠΓΔΜ, ενώ η υλοποίηση του σχεδίου θα ολοκληρωθεί σε μικρό χρονικό διάστημα. Ο κ. Στάβρεσκι τόνισε επίσης ότι η απόφαση αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς έτσι η ΠΓΔΜ τοποθετείται πλέον εντός του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη.

Σύμφωνα με τον κ. Στάβρεφσκι η συνεργασία με την Gazprom φιλοδοξεί να συμπεριλάβει ανάπτυξη του δικτύου φυσικού αερίου της ΠΓΔΜ, καθώς και την κατασκευή σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας.
 

http://greece-salonika.blogspot.com/2010/06/south-stream.html#ixzz0rHZnaHmM

Η παρέμβαση βόμβα του Βγενόπουλου για τα νοσομεία

Σαμαράς: η ώρα της μεγάλης αντεπίθεσης

Κάποιοι θα καταρρεύσουν, αλλά εμείς θα μείνουμε όρθιοι. 
Οι τέσσερις μεγάλες τομές που κάναμε μέχρι σήμερα στη ΝΔ, δηλαδή
– η έμφαση στην Ιδεολογία της Παράταξης (θέτουμε σε προτεραιότητα την Ιδεολογία μας, τις αξίες μας, τις ιδέες μας, τα πρότυπα μας)
– το κλείσιμο των λογαριασμών με το Παρελθόν (ποτέ κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα δεν έκανε τόσο βαθιά και σοβαρή αυτοκριτική)

– η Επιστροφή στην Πολιτική και 
– η προτεραιότητα στο Πολιτικό ήθος

αποτελούν και τις προϋποθέσεις της ανασυγκρότησής μας τόνισε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας χθες στο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ......


Απομένουν, συνέχισε, η Οργανωτική Ανασυγκρότηση και η Πολιτική αντεπίθεση.
Στα οργανωτικά έγινε πολύ μεγάλη ανανέωση σε όλη την κλίμακα των οργάνων.
Μετά τον αρχηγό του κόμματος με προσφυγή στη βάση, εκλέχθηκαν και οι νέες ηγεσίες των τοπικών οργανώσεων, καθώς και η ηγεσία της νεολαίας με άμεση προσφυγή στη βάση. 

Το τελευταίο που οφείλουμε να κάνουμε σε αυτή τη φάση, είναι να προετοιμάσουμε τη μεγάλη Πολιτική μας Αντεπίθεση: Το κάναμε ήδη με τις πολιτικές θέσεις μας:
Μέσα σε ένα εξάμηνο, ουσιαστικά, δείξαμε ότι ξέρουμε να στηρίζουμε τη χώρα στα δύσκολα, αλλά και να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς. 

«Βάλαμε πλάτη» εκεί που έπρεπε – μέσα κι έξω από την Ελλάδα – αλλά την κρίσιμη στιγμή είπαμε ΟΧΙ στο Μνημόνιο, που οδηγεί τη χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης.
Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη αρχίσει να καταλαβαίνει ότι δεν ψήφισαν τη «σωτηρία» της χώρας. Ψήφισαν μέτρα που την παγιδεύουν σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση, και που δεν αντέχει ούτε η Κοινωνία της ούτε η Οικονομία της. 

Τα «εξαπτέρυγα» του ΠΑΣΟΚ, που το στήριξαν στις πιο ολέθριες επιλογές του.  ακόμα δεν κατάλαβαν τι ψήφισαν. Κι ίσως δεν καταλάβουν ποτέ. 

Δεν πειράζει, ο κόσμος κατάλαβε… 

Τώρα, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, η δική μας Νέα Δημοκρατία, αυτή που ανήκει στα μέλη της και στους ψηφοφόρους της, αυτή που είναι υπερήφανη για τις ιδέες και την ιστορία της, αλλά και θαρραλέα απέναντι στα λάθη της, η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, ολοκληρώνει ήδη την ανασυγκρότησή της, με τα Συνέδρια του Κόμματος και της Νεολαίας. 

Κι ετοιμάζεται για τη μεγάλη αντεπίθεσή της.

Έχει ξεκαθαρίσει σε ολόκληρο το λαό, ότι μέσα στην κρίση του Πολιτικού συστήματος, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Κάποιοι θα καταρρεύσουν, αλλά εμείς θα μείνουμε όρθιοι. 

– Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί την εθνική κατάθλιψη, εμείς θα καλλιεργούμε την Ελπίδα. 

– Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί την απελπισία, εμείς θα καλλιεργούμε την αισιοδοξία. 

– Όσο το ΠΑΣΟΚ θα καλλιεργεί το φόβο της υποταγής, εμείς θα δείχνουμε το διαφορετικό δρόμο που μπορεί να δώσει στη Ελλάδα μέλλον και προοπτική. 

Θα ξαναγίνουμε μια υπερήφανη χώρα. Θα σταθούμε στα πόδια μας. Θα ξανά-σταθούμε στην Ευρώπη με αξιοπρέπεια. Έχουμε τις δυνάμεις, αναξιοποίητους πόρους και συγκριτικά πλεονεκτήματα για να ξεπεράσουμε τις φιλοδοξίες μας.


Δεν μπορούμε να βουλιάζουμε στους χειρότερους φόβους μας. 

Η κρίση που περνάμε τώρα δεν είναι «μοιραία» για τον τόπο.

Είναι αφυπνιστική για την κοινωνία μας. 

Η Νέα Δημοκρατία τη μετατρέπει σε ευκαιρία αναγέννησης της Πατρίδας μας. 

Antinews.gr

Δελτίο τύπου για την πολιτική δίωξη στελέχους του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)


Λευκωσία:

Χθες Πέμπτη 17 Ιουνίου, είχαμε ακόμα ένα περιστατικό πολιτικής τρομοκρατίας κατά μέλους του κινήματός μας, από πλευράς της αστυνομίας.

Συγκεκριμένα στις 9 το πρωί αστυνομικοί του ΟΠΕ, μετέβησαν στον χώρο εργασίας του συγκεκριμένου στελέχους του κινήματός μας, όπου και του ανακοίνωσαν πως είχαν ένταλμα κατάσχεσης του υπολογιστή του, με την κατηγορία πως.....
κατασκεύαζε πλαστά εισιτήρια και έγραφα σε μετανάστες! Κατά την διάρκεια της κατάσχεσης, έγινε και έρευνα στο σπίτι του, με τα αστυνομικά όργανα να ψάχνουν τις ντουλάπες και τα συρτάρια του δωματίου του παρόλο που ο υπολογιστής βρισκόταν σε εμφανές σημείο.

Ακολούθως το στέλεχος του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.) μεταφέρθηκε στον αστυνομικό σταθμό της Πρώην Αστυνομικής Διεύθυνσης Λευκωσίας, όπου εκεί φάνηκαν οι αληθινές προθέσεις της αστυνομίας. Η κατηγορία για τα πλαστά εισιτήρια και έγγραφα μεταναστών, ήταν απλά η κάλυψη για να πάρουν το ένταλμα από τον εισαγγελέα αφού του ζητήθηκαν να δώσει δύο καταθέσεις, η μια για τον υπολογιστή και η δεύτερη για την δήθεν συμμετοχή του στο κατέβασμα της τουρκικής σημαίας από την πανεπιστημιούπολη όπου και διεξάγονται αγώνες χειροσφαίρισης.

Όπως ήταν βέβαια φυσικό, οι κατηγορίες προς το στέλεχος του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.) έπεσαν γρήγορα καθώς το στέλεχός μας ουδεμία σχέση είχε με καμία από τις δύο κατηγορίες και οι αστυνομικοί γρήγορα έφτασαν σε αδιέξοδο. Παρόλα αυτά ο υπολογιστής παρέμεινε υπό κατάσχεση και ο συναγωνιστής ταλαιπωρήθηκε με διαδοχικές καταθέσεις μέχρι τις 3 το μεσημέρι όπου και αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες.

Οι κινήσεις αυτές δείχνουν το μίσος του ανθελληνικού κράτους, προς τους Εθνικιστές, αφού ως γνωστό το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) τάσσεται ενάντια στις ομοσπονδιακές λύσεις που επιδιώκουν. Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) όμως θα συνεχίσει να παλεύει καθημερινά τόσο στην πολιτική σκηνή με όποιο μέσο μας δίνεται όσο και στο πεζοδρόμιο με τις συνεχείς δράσεις της μαχητικής νεολαίας του.

Η κίνηση αυτή της αστυνομίας είχε πολλαπλούς στόχους.
Πρώτον να εκφοβίσει τα στελέχη και τους φίλους του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.). Δεύτερον να προσπαθήσει να αποκτήσει πρόσβαση στο αρχείο του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.), ελπίζοντας να βρει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο για οποιοδήποτε θέμα, πράγμα που δεν είναι δυνατόν να υφίσταται εφόσον είμαστε ένα καθ' όλα νόμιμο πολιτικό κίνημα.
Τρίτον αποσκοπούσε στην τυφλή έρευνα, για τον εντοπισμό των «δραστών», οι οποίοι κατέβασαν την τουρκική σημαία από την πανεπιστημιούπολη.

Οι στόχοι βεβαίως της αστυνομίας δεν επετεύχθησαν ούτε στο ελάχιστο καθώς ούτε οι πολιτικές εκφοβισμού, ούτε και η στοχοποίηση του χώρου πρόκειται να φέρει κάποιο αποτέλεσμα. Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) θα συνεχίσει τον νόμιμο πολιτικό αγώνα του για να κρατήσει την Κύπρο Ελληνική.

Να είναι σίγουροι οι κυβερνώντες και οι μαριονέτες τους, πως θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους, ασυμβίβαστοι ως το τέλος.


Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο

Ε.ΛΑ.Μ.

Κύπρος γη Ελληνική

http://www.elamcy.com

1,2 εκατ. δολάρια για το χειρόγραφο του "A Day In The Life" των Beatles

   Το χειρόγραφο του "A Day In The Life", ενός από τα πιο διάσημα τραγούδια των Beatles που δημιουργήθηκε από τον Τζον Λένον και τον Πολ Μακάρτνι, πωλήθηκε σε δημοπρασία για 1,2 εκατομμύρια δολάρια στην Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε ο οίκος Sotheby's.

    Το πρωτότυπο έγγραφο ξεπέρασε τις προσδοκίες του οίκου δημοπρασιών ο οποίος είχε εκτιμήσει την αξία του μεταξύ των 500.000 και 700.000 δολαρίων.

    Το τραγούδι είναι γραμμένο σε ένα μόνο φύλλο, διπλής όψης, από τον Τζον Λένον, ενώ φαίνονται οι διορθώσεις στους στίχους. Το 1967 το BBC ανήγγειλε την απαγόρευση της μετάδοσης του τραγουδιού εξαιτίας του στίχου "I’d love to turn you on" που κρίθηκε ότι υποστηρίζει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

    Το "A Day In The Life" είναι το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ του θρυλικού συγκροτήματος με τίτλο "Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band" το οποίο παρέμεινε για μήνες στην κορυφή των charts της Βρετανίας και των ΗΠΑ, κέρδισε τέσσερα βραβεία Grammy το 1968 και περιλαμβάνεται στον κατάλογο των καλύτερων άλμπουμ όλων των εποχών του Rolling Stone.

    Ο οίκος Sotheby's δεν ανακοίνωσε τον νέο ιδιοκτήτη του χειρόγραφου, το οποίο ανήκε στον Μαλ Έβανς, υπεύθυνο των περιοδειών των Beatles.
ANA-MPA

Παρασκευή, Ιουνίου 18, 2010

Τέλος εποχής για Κόκκαλη

Ο Ολυμπιακός γυρίζει σελίδα. Σωκράτης Κόκκαλης και Ευάγγελος Μαρινάκης συμφώνησαν με τον εφοπλιστή να παίρνει το 67% των μετοχών της ΠΑΕ. Μεγάλη ημέρα για τον μεγαλύτερο σύλλογο της Ελλάδας. Όπως ανακοίνωσαν ο Σωκράτης Κόκκαλης θα παραμείνει στην προεδρία της πειραϊκής ΠΑΕ.
Ο Κόκκαλης θα διατηρήσει το 13% των μετοχών της ΠΑΕ και αυτός θα είναι που θα κάθεται στον προεδρικό θώκο σε αυτό το μεταβατικό στάδιο του συλλόγου. Το 10% της κατέχει ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης και άλλο 10% έχει ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας δήλωσε: "Όπως είχαμε προαναγγείλει και την Τρίτη επετεύχθη η συμφωνία με τον κύριο Μαρινάκη. Νομίζω ότι από εδώ και πέρα η ΠΑΕ Ολυμπιακός ενισχύεται σημαντικά και θα διεκδικήσει ότι είχε όλα αυτά τα χρόνια. Είναι μία συμφωνία που είχε βασικό γνώμονα την πρόοδο και την ενίσχυση της ΠΑΕ Ολυμπιακός".
Ο Ευάγγελος Μαρινάκης από την πλευρά του είπε: "Όπως σας είπε ο κύριος πρόεδρος, ο οποίος θα παραμείνει πρόεδρος. Ότι συμφωνήσαμε από την πρώτη στιγμή το κάναμε για το καλό του Ολυμπιακού, για την προοπτική και την ελπίδα για κάτι καλό τα επόμενα χρόνια".
Ο Νομικός σύμβουλος του Ευάγγελου Μαρινάκη, ο Βρέτζος τόνισε: "Ο κύριος Μαρινάκης πήρε το 67% με αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου 50 εκατ. ευρώ".
Έξω από τα γραφεία της πειραϊκής ΠΑΕ υπήρχαν οπαδοί της ομάδας που περίμεναν με αγωνία τις εξελίξεις. Όταν ανακοινώθηκε η ολοκλήρωση της συμφωνίας ο κόσμος φώναζε: "Ολυμπιακός-Ολυμπιακός"
gavros.gr

ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ

Νέο ιστορικό ρεκόρ σημείωσε η τιμή του χρυσού, φτάνοντας τα 1.258,38 δολάρια η ουγγιά, καθώς οι επενδυτές συνεχίζουν να στρέφονται προς το πολύτιμο αυτό μέταλλο.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατακερματισμένη Αριστερά

Tου Νικου Γ. Ξυδακη
Η κρίση που διατρέχει τον Συνασπισμό της Αριστεράς συμπυκνώνει εν πολλοίς την κρίση που διατρέχει όλο το πολιτικό σύστημα σήμερα. Η διάσπαση που συνέβη στο πρόσφατο συνέδριο του Συνασπισμού δείχνει καταρχάς την κρίση ταυτότητας, την αδυναμία του να παραγάγει πρωτεγενώς πολιτική και να αφουγκραστεί την κοινωνία, ακόμη και τα μέλη του, αλλά και τις ισχυρές φυγόκεντρες δυνάμεις στο σώμα του, τον κερματισμό των δυνάμεών του.
Ο Συνασπισμός, στην αδυναμία του να έχει μια σαφή, διακριτή φυσιογνωμία και ένα συνεκτικό σχέδιο απαντήσεων στα ερωτήματα της ελληνικής κοινωνίας, έφτασε να θεσμοθετήσει τις τάσεις στο εσωτερικό του εν ονόματι του θεμιτού πλουραλισμού και να προβάλει την αδυναμία σύνθεσης ως δημοκρατική αρετή. Η αδυναμία αποσαφήνισης και συνοχής δεν έχει μόνο ιδεολογικές και γενεαλογικές αιτίες· σε μεγάλο βαθμό, ο κερματισμός του ΣΥΝ οφείλεται στη λυσσαλέα και ασίγαστη σύγκρουση των ομάδων για την επικράτησή τους, για την κυριαρχία, και στον διαρκή αγώνα των στελεχών του μηχανισμού για αυτοαναπαραγωγή τους.
Οι στιγμές κρίσης επέδρασαν καταλυτικά πάνω στον εύθραυστο Συνασπισμό, έδειξαν ακριβώς το έλλειμμα ιδεολογίας και πολιτικής μεθόδου, έδειξαν την παθολογική εσωστρέφειά του και την απώλεια αίσθησης του πραγματικού. Το πρώτο ρήγμα το προκάλεσε ο Δεκέμβρης ’08, αλλά τη θραύση την έφερε η μεγάλη οικονομική κρίση. Και στις δύο στιγμές ο πολυτασικός, εσωστρεφής, ενδοανταγωνιστικός ΣΥΝ δεν βρέθηκε σε θέση να απαντήσει στις προκλήσεις, να απευθυνθεί στην κοινωνία συνολικά και να προτείνει μια καθολική αφήγηση. Φυσικό: ο πολυκερματισμένος και απύρηνος αδυνατεί να αξιώσει τη σύνθεση και την καθολικότητα.
Είναι παράδοξο, αλλά έτσι συνέβη: όταν η πολυαναμενόμενη κρίση του καπιταλισμού έφτασε, και μάλιστα εξαιρετικά σφοδρή, η Αριστερά βρέθηκε ανέτοιμη και ομφαλοσκοπούσα, χωρίς εργαλεία, χωρίς αντανακλαστικά. Δεν μπόρεσε καν να καρπωθεί τη διάχυτη αμυντική ριζοσπαστικοποίηση σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού.
Μια ομάδα εντός του ΣΥΝ αντελήφθη τις κρίσεις σαν ευκαιρίες για επίδειξη τακτικής ετοιμότητας, σαν πεδίο άγρας οπαδών, ευκαιρία να εκφράσει ο ΣΥΝ προνομιακά τη δυναμική των ταραγμένων υποκειμένων. Χωρίς όμως ανάλυση, χωρίς στρατηγική, χωρίς καν να αντιλαμβάνεται ότι τα νέα υποκείμενα του δύσθυμου 2007 και του φλεγόμενου 2008 θεωρούσαν εν πολλοίς και τον ίδιο τον ΣΥΝ μέρος της κρίσης, μέρος του παλιού κόσμου. Το καινοφανές, μηδενιστικό, υπαρξιακό «μη αίτημα» του Δεκέμβρη δεν μπορούσε να συναντηθεί με τον πατερναλισμό ή τον αμήχανο οπορτουνισμό αυτής της Αριστεράς.
Μια άλλη ομάδα, αυτή που αποχώρησε τελικά, θεώρησε τον Δεκέμβρη καθαρό μπάχαλο χωρίς πολιτικό ή κοινωνικό περιεχόμενο· δεν είχε τη διάθεση, αλλά ούτε τα εργαλεία, να προσεγγίσει την έκρηξη οργής και βίας ούτε καν για οπαδοθηρία.
Υπό την αφόρητη πίεση της δύσκολης πραγματικότητας, οι τάσεις εντός του ΣΥΝ συσπειρώθηκαν βάσει γενεαλογίας· θυμήθηκαν οι μεν την ευγενή καταγωγή εκ του ΚΚΕ-εσωτ. και της ΕΑΡ, οι δε την αριστερή καταγωγή εκ του ΚΚΕ, εκ του βολονταριστικά ενιαίου Συνασπισμού του ’89-’90, και εκ των κινημάτων. Οι ανανεωτές θυμήθηκαν τον ευρωπαϊσμό τους, οι άλλοι θυμήθηκαν τον αντικαπιταλισμό τους. Και οι δύο όμως, όταν εξερράγη η μεγάλη κρίση, δεν είχαν να πουν τίποτε.
Ενώπιον της κρίσης, και οι δύο τάσεις βρέθηκαν ανέτοιμες· ο τρεϊντγιουνισμός, ο ευρωσκεπτικισμός, η πλειοδοσία σε αιτήματα, η διαρκής καταγγελία δεν συνιστούν πλατφόρμα, δεν φτιάχνουν ατζέντα. Πώς απαντάς στο μνημόνιο της τρόικας και τον επαχθή δανεισμό; Πώς αποφεύγεις την ύφεση; Πώς χειρίζεσαι το εκρηκτικό χρέος; Πώς αμφισβητείς τη Συνθήκη του Μάαστριχτ όταν την έχεις υπερψηφίσει; Παρότι ορισμένοι αριστεροί οικονομολόγοι έσπευσαν να αναλύσουν και να προτείνουν, με τόλμη αλλά και υπευθυνότητα, ο ΣΥΝ δεν μπόρεσε ούτε αυτούς να συναρθρώσει σε ολοκληρωμένο λόγο. Αφλογιστία.
Πολύ περισσότερο οι ανανεωτές: αυτοί ουσιαστικά σιώπησαν, δεν είπαν τίποτε ουσιώδες για την κρίση, εγκλωβισμένοι σε έναν απολιθωμένο ευρωπαϊσμό του ’70-’80, ο οποίος σήμερα βάλλεται πανταχόθεν. Αντιθέτως, η πολιτική τους ζωτικότητα εξαντλήθηκε σε έναν ιδιότυπο Ανένδοτο για επιβολή της μειοψηφούσας άποψής τους, που έφτασε στα όρια του εκβιασμού: ή διαλύετε τον ΣΥΡΙΖΑ ή αποχωρούμε. Αποχώρησαν. Ωστόσο, κανείς δεν έχει καταλάβει ποια είναι η ανάλυση της σημερινής πραγματικότητας και η σημερινή πλατφόρμα αυτής της ομάδας των media darlings, που αποσκιρτά κατηγορώντας τους άλλους για αριστερισμό και αντιευρωπαϊσμό. Η αποσκίρτηση των ανανεωτών τροφοδοτείται από πληγωμένο ναρκισσισμό, από ξεθυμασμένη αλαζονεία, από νοοτροπία νομενκλατούρας, χωρίς όμως καμία υλική προϋπόθεση: ηλικιακά και ποσοτικά οι ανανεωτές συνιστούν όμιλο στελεχών, όχι κόμμα. Η δε ατζέντα τους θα μπορούσε κάλλιστα να υλοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου.
Στο εγγύς μέλλον, σε κλίμα πόλωσης και συγκρούσεων, οι ανανεωτές δεν θα βρουν χώρο στην πολιτική αρένα· θα εξατμιστούν ή θα απορροφηθούν από το ΠΑΣΟΚ. Οι Οικολόγοι με το ισχυρό brand name, αν διαθέτουν ένστικτο αυτοσυντήρησης, δεν θα δεχτούν εκλογική συνεργασία, διότι οι ανανεωτές με τη στελεχική και κομματική τους εμπειρία θα αλώσουν εν μια νυκτί τους ερασιτέχνες Πράσινους.
Ο Συνασπισμός έχει μόνο μια επιλογή επιβίωσης: να καταλάβει μια θέση στα αριστερά του φάσματος καρπωνόμενος τη ριζοσπαστικοποίηση και την απόγνωση των συνθλιβόμενων μεσοστρωμάτων. Αν δεν το καταφέρει, θα συρρικνωθεί στο όριο-θρίλερ του 3% ή και παρακάτω. Σε κάθε περίπτωση, οι περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου (ή οι αιφνίδιες εθνικές) θα είναι κρίσιμη (ή και αποφασιστική) δοκιμασία για την εκτός ΚΚΕ αριστερά. Οπως άλλωστε και για το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ. και το ΚΚΕ. Για όλους.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για τον Όρκο

Η αδήριτος ιστορική πραγματικότης και ο καταιγισμός των επιθέσεων κατά της ζώσης αποκαλύψεως του Τρισαγίου Θεού και της ιδιοπροσωπείας του ευσεβούς ημών Γένους με αναγκάζει να ενημερώνω ως Επίσκοπος της Εκκλησίας το εμπεπιστευμένο στην διακονίαν μου λαόν του Θεού δηλώνων κατηγορηματικώς ότι δεν επιθυμώ καμμία δημοσιότητα ούτε αποβλέπω σε οποιαδήποτε καταξίωση.
Άλλωστε η παρά την αναξιότητά μου άμετρος ευεργεσία του Θεού στο ταπεινό πρόσωπό μου αφ’ ενός μεν με υποχρεώνει αδιαπτώτως να διασαλπίζω την αλήθεια της Εκκλησίας αδιαφορών δια το οιοδήποτε κόστος και αφ’ ετέρου με έχει ουσιαστικώς κατ’ άνθρωπον ολοκληρώσει ώστε να μην επιδιώκω η να επιθυμώ κάτι περισσότερο.
Η πρόσφατος  Απόφασις της 3ης Ιουνίου ε.ε. του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  με την οποία κατεδικάσθη η πατρίδα μας για παραβίαση αρνητικώς του άρθρου 9 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του ανθρώπου περί της θρησκευτικής ελευθερίας και του δικαιώματος σε αποτελεσματική προσφυγή θέτοντας στο στόχαστρο τα άρθρα 218 και 220 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αναφορικά με την ορκοδοσία των μαρτύρων και κρίνοντας ότι «τα εν λόγω άρθρα παραβιάζουν το δικαίωμα της Θρησκευτικής ελευθερίας καθώς κάποιος μάρτυρας είναι υποχρεωμένος να αποκαλύψη τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, ώστε να δώση τον πολιτικό όρκο» και η ακολουθήσασα επιστολή του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Κ. Παπαϊωάννου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης για να υπάρξη στο αμέσως προσεχές διάστημα σχετική νοοθετική πρωτοβουλία γα την αντικατάσταση του θρησκευτικού όρκου από τον πολιτικό επικαιροποιούσα παλαιοτέρα προσπάθεια του 2008 για το αυτό θέμα μας υποχρεώνει να αναφέρωμε τα ακόλουθα:
1. Μόνιμος και σταθερός στόχος των ελεγχομένων από διεθνιστικό σιωνιστικό λόμπυ οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η αποθρησκειοποίηση των κρατών μελών και η αναγκαστική επιβολή με το δήθεν κοσμοείδωλο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προβάλλουν κατά το δοκούν και το συμφέρον τους της πλήρους κυριαρχίας του λαϊκού κράτους και της διαρρήξεως των δεσμών της Εκκλησίας με το Έθνος και της ευθείας προσβολής και καταργήσεως των χριστιανικών καταβολών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.
Η σχετική απόφασις του ιδίου Δικαστηρίου για την απαγόρευση αναρτήσεως των χριστιανικών θρησκευτικών συμβόλων και ιδιαίτερα του σταυρού του μοναδικού στην παγκόσμια ιστορία συμβόλου αγάπης, ανοχής, κενώσεως, ταπείνωσης και προσφοράς στις αίθουσες διδασκαλίας των δημοσίων σχολείων της γειτονικής Ιταλίας προεκάλεσε την υγιά αντίδραση των 47 χωρών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσσίας που συνεδρίασαν στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2010 στο Ιντερλάκεν της Ελβετίας και εξήτασαν το παρόν και το μέλλον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Διεκηρύχθη στην Σύνοδο αυτή ότι ο σκοπός του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν είναι να μετατρέψη τους λαούς της Ευρώπης σε μία άμορφη μάζα χωρίς ρίζες και παραδόσεις, στην τελική δε κοινή διακήρυξη καταχωρήθηκε με πρωτοβουλία της Ιταλίας και με την συμπαράσταση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και της Ρωσσίας, χωρών δηλ. που υπέστησαν τα πάνδεινα τον 20ο αι. από το αθεϊστικό σύστημα που το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατ’ εντολήν του Διεθνιστικού Σιωνιστικού λόμπυ επιδιώκει να επιβάλη, ειδική παράγραφος διαλαμβάνουσα «καλείται το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να εφαρμόζη με ομοιόμορφο τρόπο τα κριτήρια, την αποδεκτικότητα των αποφάσεών του και την αρμοδιότητά του και να λαμβάνη πλήρως υπ’ όψιν του τον επικουρικό του λόγο στην ερμηνεία και στην εφαρμογή της Διεθνούς Συνθήκης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» η οποία περιλαμβάνεται και στην συνθήκη της Λισσαβώνας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Αυτό σημαίνει πως όταν οι αρχές ενός Κράτους μέλους διευθετούν με όλα τα αναγκαία εργαλεία τη σωστή εφαρμογή της Διεθνούς Συνθήκης με πλήρη σεβασμό των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και εικώτερα χωρίς να παραβιάζουν τις παραδόσεις και την κουλτούρα του λαού τους, το ζήτημα επιλύεται σε εθνικό επίπεδο χωρίς το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να έχη αρμοδιότητα διότι δεν είναι δυνατόν να μη λαμβάνωνται υπ’ όψιν οι πολιτισμικές παραδόσεις των λαών, οι ιδιαιτερότητες στην ταυτότητα και την ιδιοπροσωπεία τους.
2. Στη  χώρα μας δέν υφίσταται λαϊκό  κράτος αλλά αντιθέτως στο  Σύνταγμά μας αναγνωρίζεται επικρατούσα θρησκεία και στους ισχύοντας Νόμους καθιερούται σύστημα συναλληλίας μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας και επομένως δεν μπορεί να υπάρξη υποχρέωσις θρησκευτικής ουδετερότητος του Κράτους, διότι η σύμβασις της Ρώμης για τα ατομικά δικαιώματα που επικαλείται το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν κατισχύει  του Συντάγματος. Σχετικές με τα ανωτέρω είναι και οι υπ’ αριθμ. 3355/1995 και 2176/1998 Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.
3. Η  επίκλησις του Θείου κατά  τήν ορκοδοσία τών μαρτύρων, τών ενόρκων, τών διαδίκων, τών  πραγματογνωμόνων αλλά και των προσώπων που καταλαμβάνουν θέσεις και αξιώματα στον Δημόσιο τομέα γίνεται δεκτή υπό μεν της Εκκλησίας ως Ταμειούχου της Θείας Χάριτος κατ’ οικονομίαν, παρά την Ευαγγελική προτροπή «μη ομόσαι όλως» (Ματθ. 5 34) υπό δε της Πολιτείας ως αναγκαία προϋπόθεσις περιστολής κατά το ανθρωπίνως δυνατόν της ψευδομαρτυρίας και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
Η εις τα Δικαστήρια ύπαρξις του Ι. Ευαγγελίου και της Ι. εικόνος του Σωτήρος Χριστού, του νοητού ηλίου της Δικαιοσύνης προσδίδει εις τας δικαστικάς πράξεις μεταφυσικόν κύρος και πνευματικήν διάστασιν που θα εκλείψουν παντελώς εάν υποκύψη η Ελληνική Πολιτεία στον δόλιο σχεδιασμό υπό το πρόσχημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποπνευματοποιήσεως και αποθρησκειοποιήσεως της λειτουργίας της Δικαιοσύνης, η έννοια της οποίας είναι μεταφυσικής υφής, διότι εάν στερηθή του πνευματικού της μεγέθους αυτομάτως απομειώνεται και εξαφανίζεται. Ποιός λόγος άλλωστε υπάρχει να είσαι φιλαλήθης και δίκαιος εάν πρόκειται εντός ολίγου να περάσης στην ανυπαρξία και τον εκμηδενισμό.
Το διακαιϊκό μας σύστημα, έχει άλλωστε προβλέψει τόσον στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο (Πολιτική Δικονομία) όσο και στη Ποινική Δικονομία την δυνατότητα πολιτικής ορκοδοσίας επί τη τιμή του ορκιζομένου διασφαλίζον τας περί της Θρησκευτικής ελευθερίας διατάξεις του Συντάγματος και των διεθνών Συμβάσεων. Είναι εντελώς ανακριβές το αιτιολογικό μέρος της εν θέματι Αποφάσεως του Ερωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διότι ουδείς υποχρεούται σε δήλωση των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προκειμένου να μην ορκισθή θρησκευτικώς αλλά αντιθέτως να επικαλεσθή την τιμή και την συνείδησή του.
4. Η  ενορχηστρωμένη αυτή νέα επίθεσις  κατά τών ζωπύρων και της πνευματικής κουλτούρας του Γένους μας θα έχει ασφαλώς και επόμενα βήματα που με την γνωστή μέθοδο του «σαλαμιού» θα εμφανίζωνται ολίγον κατ’ ολίγον. Μετά την τυχόν κατάργηση της θρησκευτικής ορκοδοσίας θα καταργηθεί και η ορκοδοσία για τα δημόσια αξιώματα και τις λειτουργίες της Πολιτείας, του Στρατού και του Κράτους, θα αναθεωρηθούν η θα καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις με  Συνταγματική αναθεώρηση με στόχο και όραμα την μετατροπή της Ελλάδος σε λαϊκό κράτος. Το παράδειγμα της μεγάλης υπερατλαντικής χώρας εις την οποίαν λειτουργεί ορατώς η επίφασις της Δημοκρατίας τουλάχιστον στο σημείο αυτό θα πρέπει να μας προβληματίση
Ταπεινά φρονώ ότι πρέπει να αντισταθούμε σε όλα αυτά.

Πέμπτη, Ιουνίου 17, 2010

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΡΕΙΟ !!!



Πώς συνδέεται ο βόρειος Έβρος με την υπόλοιπη Ελλάδα;

Ο νομός Έβρου συνδέεται συγκοινωνικά με την υπόλοιπη Ελλάδα και εξυπηρετείται με μόλις τρεις συγκοινωνιακούς άξονες: την Εγνατία οδό, τον κάθετο οδικό άξονα Αρδάνιο - Ορμένιο και τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης - Ορμενίου. Δυστυχώς, η μεν χάραξη τής σιδηροδρομικής γραμμής είναι πολύ παλιά και επηρεάζεται από τις πλημμύρες τού ποταμού, ο δε κάθετος οδικός άξονας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Προφανώς, το ελληνικό κράτος δεν έχει άλλες προτεραιότητες και ιεραρχεί πολύ χαμηλά την ανάπτυξη τής εθνικά ευαίσθητης αυτής ακριτικής περιοχής. Ευτυχώς, πρόσφατα ολοκληρώθηκε η Εγνατία οδός και έτσι η Βόρεια Ελλάδα απέκτησε άριστη οδική σύνδεση κατά τον διαμήκη άξονα Ηγουμενίτσα - Θεσσαλονίκη - Κήποι. Σε περίοδο επιχειρήσεων, οι δύο άξονες που εξυπηρετούν κάθετα την περιοχή τού Έβρου, δηλαδή η σιδηροδρομική γραμμή και ο κάθετος οδικός άξονας, καθίστανται επιχειρησιακά ανεκμετάλλευτοι λόγω τής εγγύτητάς τους με το ποτάμι και την όριο γραμμή. Είναι προφανές ότι εφόδια και δυνάμεις δεν μπορούν να μεταφέρονται παράλληλα με τα σύνορα και σε απόσταση μόλις λίγων εκατοντάδων μέτρων ή λίγων χιλιομέτρων απ' αυτά. Μία προσεκτική ματιά στον χάρτη μάς επιτρέπει να αντιληφθούμε ότι σε περίπτωση επιχειρήσεων η μόνη ελπίδα επικοινωνίας τού βορείου Έβρου με την υπόλοιπη Ελλάδα αποτελεί ο  ορεινός, οφιοειδής και δύσκολος επαρχιακός δρόμος Σάππες Ροδόπης - Μέγα Δέρειο - Μικρό Δέρειο και από εκεί προς Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα τού 2010, αυτός ο ορεινός δρόμος αποτελεί την μόνη αρτηρία ζωής για τον βόρειο Έβρο, σε περίοδο επιχειρήσεων.

Η μουσουλμανική μειονότητα

Στα δύο παραπάνω προβλήματα, δηλαδή στις ελλιπείς συγκοινωνιακές υποδομές και συνδέσεις και στα δύσκολα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη κρίσιμο πρόβλημα. Στο μέσον τής απόστασης τού ορεινού επαρχιακού δρόμου Σάππες Ροδόπης - Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα και μάλιστα στην περιοχή που στενεύει η ελληνική επικράτεια (μόλις 20 χλμ. πλάτος, από τα ελληνοτουρκικά μέχρι τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) υπάρχει ένα σύμπλεγμα χωριών που κατοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους τής μειονότητας. Τα χωριά αυτά, είναι το Μεγάλο και το Μικρό Δέρειο, ο Πετρόλοφος, η Σιδηρώ, η Ρούσσα, το Γονικό, το Άνω και Κάτω Μικράκιο, ο Κισσός, το Σιδηροχώρι, τα Ουράνια και η Αγριάνη. Τους τελευταίους μήνες έλαβε μεγάλη δημοσιότητα το γεγονός τής μετάθεσης μιας νεαρής Ελληνίδας δασκάλας από το δημοτικό σχολείο τού Μεγάλου Δερείου στη Θεσσαλονίκη γιατί, όπως φαίνεται, μάθαινε στα παιδιά τής μειονότητας την ελληνική Ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι πολύ μεγάλη μερίδα των μουσουλμάνων τής περιοχής είναι Πομάκοι που «τσουβαλιάζονται» από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με τους υπολοίπους ομοθρήσκους τους και μαθαίνουν υποχρεωτικά την τουρκική γλώσσα. Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου έπεσε θύμα τής μετάθεσης τής ειδικής γραμματέως για θέματα μεινοτικών σχολείων, τής κ. Θάλειας Δραγώνα (τής ιδεολογικώς ομογαλάκτου με την κ. Μαρία Ρεπούση, τής γνωστής συγγραφέως τού βιβλίου Ιστορίας), επειδή για πέντε χρόνια υποστήριζε έμπρακτα πως οι Πομάκοι αισθάνονται Έλληνες και δεν πρέπει να αφήνονται έρμαια στις ορέξεις των  κύκλων τού τουρκικού προξενείου Κομοτηνής. Δυστυχώς, το σύμπλεγμα των χωριών αυτών, είναι το πλησιέστερο προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα, και κατοικείται από σχεδόν συμπαγή μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σ' αυτή την επιχειρησιακά ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή. Το σχέδιο τής 1ης Τουρκικής Στρατιάς, το σχέδιο «Βαριά», ασφαλώς και προέβλεπε κατάλληλη διαχείριση των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης με τη διάθεση εικόνων τουρκικών στρατευμάτων που εισέρχονται σε ελληνικά χωριά και γίνονται αντικείμενο θερμής υποδοχής από αμάχους και παιδιά που ανεμίζουν τουρκικές σημαίες. Ο νοών νοείτω.

Πηγή: Περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική», τεύχος 4, σελ. 41-42 (Ιούνιος 2010)

Παρασκευή, Ιουνίου 11, 2010

Η παγκόσμια ελληνική αυτοκρατορία

Ο τίτλος αυτός επιλέχτηκε για να εκφράσουμε την έκπληξή μας διαβάζοντας το βιβλίο του κ. Βαρθολομαίου Λάζαρη στο οποίο παραθέτει την έρευνα που έχει κάνει. Ο κ. Λάζαρης ήταν ναυτικός και στα ταξίδια του σε όλη τη Γη διαπίστωσε οτι υπάρχουν χιλιάδες ελληνικά τοπωνύμια. Με την υπάρχουσα ιστορία αυτό δεν εξηγείται. Αν προσθέσουμε στην έρευνα του κ. Λάζαρη και τις γλωσσολογικές και εθνολογικές έρευνες που έχουν γίνει στους Ινδιάνους του Καναδά,στους ιθαγενείς της Ινδονησίας,στους Ινδιάνους της Ν.Αμερικής, στους αυτόχθονες της Αυστραλίας, στις αναφορές των μυστικιστών απο το Θιβέτ, στις αναφορές των δρυϊδων και δεκάδες άλλες τέτοιες έρευνες, βλέπουμε οτι ταιριάζουν απόλυτα με την έρευνα του κ. Λάζαρη. 

Δημοσιεύουμε στο blog μας, τους χάρτες του κ. Λάζαρη, που δείχνουν τα ελληνικά τοπωνύμια σε όλη τη Γη καθώς και τα τοπωνύμια σε ελληνική-αγγλική και τις ακριβείς συντεταγμένες, πιστεύοντας οτι έτσι θα συμβάλλουμε στην έρευνα για την ιστορική αλήθεια που αφορά την πανάρχαια αυτή ελληνική αυτοκρατορία και η οποία αποκρύπτεται απο τον ελληνικό λαό και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα,απο τους γνωστούς παγκοσμιοποιητές. Αυτοί οι "κύριοι" γνωστοί τραπεζίτες συγκεκριμένης εθνικότητας, το γνωρίζουν εδω και τουλάχιστον 3 αιώνες. Φροντίζουν όμως με "κατευθυνόμενους" ιστορικούς και χαλκευμένες έρευνες να το αποκρύπτουν και να περιορίζουν τον ελληνισμό στην περιοχή της Ελλάδας. Αυτό που μας ώθησε ήταν η δήλωση κάποιου συγγραφέα οτι οι δρυϊδες της Γαλλίας λατρεύουν σαν γενάρχη τους τον Ηρακλή. Κανείς όμως δεν θα το διδαχτεί αυτό στα ελληνικά σχολεία όπως και εμείς άλλωστε.Κανένα παιδί στο σχολείο δεν έμαθε οτι η Μασσαλία είναι αποικία των Φωκαέων,απο την Μικρά Ασία (6ος αιώνας π.Χ). Κανείς δεν έμαθε για τα δεκάδες ελληνικά πανεπιστήμια που ήταν διάσπαρτα στην Ευρώπη τον 7ο αιώνα π.Χ, σύμφωνα με δήλωση του κ. Γεωργακόπουλου, καθηγητή της Ιστορίας της Επιστήμης (δείτε εδώ όλη την εκπομπή όπου έκανε τις δηλώσεις για τα πανεπιστήμια ο κ. Γεωργακόπουλος).

Ως εδω όμως. Αυτά τα πράγματα πρέπει να γίνουν γνωστά σε όλη την Ελλάδα και σε όλη τη Γη. Περιμένουμε απο τους αναγνώστες να συμμετέχουν σε αυτή την έρευνα με αποστολή μυνημάτων και στοιχείων,γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο, κανείς δεν τα γνωρίζει όλα και κανείς δεν έχει το αλάθητο. Προτείνουμε στους αναγνώστες να αποθηκεύσουν αυτά τα δεδομένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τους, να επισκεφθούν τα μέρη αυτά μέσο του Google Earth και όποιοι μπορούν ας ταξιδεύσουν σε αυτά τα μέρη τα οποία προσδιορίζονται απο ακριβείς συντεταγμένες.
Σας αφήνουμε να θαυμάσετε αυτούς τους απίστευτους χάρτες και τα τοπονύμια εδώ, την πηγή του άρθρου.

Παρασκευή, Ιουνίου 04, 2010

Απο τις 620 συναντήσεις του Χριστοφοράκου οι 356 έγιναν με την οικογένεια Μητσοτάκη

 
Απο την χθεσινή συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Και υπάρχει μία συζήτηση για το αν εξοφλήθηκαν τα τιμολόγια. Θυμάστε που αναφέρομαι, κυρία Τσακάλου; Σχετικά με το αν εξοφλήθηκαν τα τιμολόγια και από ποιόν εξοφλήθηκαν λέτε «δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω».  Στο όγδοο ερώτημά σας, δηλαδή αυτό που διάβασα προηγουμένως, τα δύο αυτά τιμολόγια αφορούν τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό εκλογικού κέντρου της κυρίας Θεοδώρας Μπακογιάννη επί της οδού Πλουτάρχου 18 και Καρνεάδου, «σχετικά με το εάν εξοφλήθηκαν τα τιμολόγια και από ποιόν εξοφλήθηκαν δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω». Εσείς, κύριε Fischer, γνωρίζετε γι’ αυτήν τη χορηγία; Προφανώς είναι προεκλογική, γιατί ήταν στις 27/7/2007 και στις 11/9/2007 είχαμε εκλογές. Για την κυρία Μπακογιάννη Θεοδώρα. Αυτό το υπογράψατε προφανώς, κύριε Fischer. Είναι προφανώς στην περίοδο που εσείς είχατε την ευθύνη. Το υπογράψατε; Δεν το υπογράψατε; Δεν είναι μεγάλο το ποσό, αλλά αφορά Υπουργό.
ΜΑΡΤΥΣ (Rudolf Fischer): Ζητώ συγνώμη που επαναλαμβάνομαι, αλλά πραγματικά δεν το θυμάμαι, όπως είπα. Ας τα δούμε αυτά εν συνόλω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Η κυρία Μπακογιάννη είναι κεντρικό πολιτικό πρόσωπο. Την γνωρίζετε την κυρία Μπακογιάννη;
ΜΑΡΤΥΣ (Rudolf Fischer): Την γνωρίζω εξ όψεως.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Δεν έχετε συναντηθεί ποτέ με την κυρία Μπακογιάννη;
ΜΑΡΤΥΣ (Rudolf Fischer): Ποτέ…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Δεν θυμάστε εάν υπογράψατε μία χορηγία, ή δεν πέρασε από την υπογραφή σας;
ΜΑΡΤΥΣ (Rudolf Fischer): Δεν θυμάμαι να έχω υπογράψει κάτι που να έγραφε «δωρεά για την Ντόρα Μπακογιάννη».
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Δεν γράφει «κυρία Μπακογιάννη», αφορά τον κ. Δραγουμάνο για λογαριασμό της κυρίας Μπακογιάννη.
ΜΑΡΤΥΣ (Rudolf Fischer): Δεν γνωρίζω ποιος εργάστηκε για την κυρία Μπακογιάννη.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Κυρία Τσακάλου, θυμάστε εσείς την περίπτωση; Είναι στην κατάθεσή σας, η πρώτη, η δεύτερη, το 2008. Θυμάστε πότε είναι;
ΜΑΡΤΥΣ (Αικατερίνη Τσακάλου): Υποβάλουμε συνεχώς τις ίδιες ερωτήσεις. Ό,τι γνωρίζω, το έχω καταθέσει. Πώς να θυμάμαι λεπτομέρειες;
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Το ημερολόγιο, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, που κατασχέθηκε, ήταν πράγματι πολύ τακτοποιημένο και έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε μία επεξεργασία. Τα οκτώ χρόνια που αφορά την καταγραφή που έχει γίνει, καταφέραμε να καταγράψουμε περίπου 620 επαφές και συναντήσεις πολιτικών προσώπων και μελών των οικογενειών τους.
Ένα στατιστικό θα πω και μετά θα μιλήσω συγκεκριμένα: Από τις 620 συναντήσεις το 60%, δηλαδή οι 356, αφορούν μέλη της οικογένειας του κ. Μητσοτάκη. Φαίνεται δηλαδή μία προνομιακή σχέση της εταιρείας SIEMENS Ελλάς, ή του Διευθύνοντος Συμβούλου, ή εν πάση περιπτώσει των διευθυντικών και ηγετικών στελεχών με την οικογένεια Μητσοτάκη σε κοινωνικό ή άλλο επίπεδο, που όμως εκφράζεται σε συγκεκριμένες συναντήσεις και επαφές από το 1999 μέχρι το 2007.
Συγκεκριμένα: Ο κ. Κώστας Μητσοτάκης έχει 23 συναντήσεις και 98 επαφές, σύνολο 121. Ο κ. Κυριάκος έχει 30 συναντήσεις, 60 επαφές, σύνολο 90. Η κυρία Μαρέβα Γκαμπόφκι, η κυρία του Κυριάκου Μητσοτάκη, είχε λιγότερες συναντήσεις, 2, αλλά τηλεφωνικές επαφές 30. Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη είναι δεύτερη μετά τον κ. Κώστα Μητσοτάκη με 30 συναντήσεις, 72 επαφές, σύνολο 102. Η κυρία Κατερίνα Μητσοτάκη είναι με 4 συναντήσεις και 14 επαφές. Η κυρία Αλεξάνδρα Μητσοτάκη έχει μόνο 4 επαφές. Ο κ. Πέτρος Δούκας, της οικογένειας του κ. Έβερτ, έχει 10 συναντήσεις και 45 επαφές και ο κ. Βουλγαράκης έχει 17 συναντήσεις και 30 επαφές, σύνολο 47.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Ο κ. Βουλγαράκης μας είπε ότι δεν είχε συναντήσεις.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Είχε συναντήσεις στις 21/5/2004, λίγες ημέρες μετά τις εκλογές. Ήταν Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Παιζόταν τότε το C4I, κύριε Πρόεδρε. Στις 1/9/2004, στις 18/10/2004, στις 22/11/2004, στις 21/1/2005, στις 15/4/2005 και η τελευταία συνάντηση είναι στις 13/2/2006, σύνολο 47.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Ερχόταν τόσο συχνά ο κ. Βουλγαράκης; Γιατί μας κατέθεσε εδώ ενόρκως ότι δεν είχε επαφές και δεν γνώριζε τον κ. Χριστοφοράκο. Τι λέτε, κύριε Τσακάλου;
ΜΑΡΤΥΣ (Αικατερίνη Τσακάλου): Ο κ. Βουλγαράκης δεν ερχόταν στην εταιρεία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Πήγαινε ο κ. Χριστοφοράκος. Αλλά με αυτήν τη συχνότητα;
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Οι συναντήσεις που είχαν κλειστεί μέσω του γραφείου, δεν σημαίνει ότι ήταν στην εταιρεία. Μπορεί να ήταν στο Υπουργείο, εκτός…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Υπήρχαν και εκτός συναντήσεις;
ΜΑΡΤΥΣ (Αικατερίνη Τσακάλου): Στην εταιρεία δεν γίνονταν ποτέ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Το να πάει ο κ. Χριστοφοράκος σε κάποιο Υπουργείο επίσημα, το καταλαβαίνω, αλλά και εκτός…
ΜΑΡΤΥΣ (Αικατερίνη Τσακάλου): Δεν γνωρίζω εκτός εάν βρέθηκαν.
να ολοκληρώσει ο κύριος Κεγκέρογλου.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Μιχάλης Λιάπης, μια συχνότητα 35 το σύνολο. Ο κύριος Σουφλιάς έχει τις λιγότερες επαφές, e-mail Ταζαδάκη προς Χριστοφοράκο, θέμα μετρό Θεσσαλονίκης, «ο διαγωνισμός για το μετρό είναι μάλλον χαμένος για την κοινοπραξία μας». «Το θέμα μπορεί να λυθεί πια μόνο με πολιτική παρέμβαση», λέει το e-mail το οποίο είναι σημειωμένο. Ρεγκούζας: Συναντήσεις δεν είχε αλλά είχε επαφές. Από το 2001 είχε ελάχιστες, αλλά από το 2005 και μετά πάρα πολλές.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Βουλευτής κύριος ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΗΓΑΣ)

Μέχρι και ο κύριος Ισίδωρος Κούβελας είχε. Ο κύριος Αντώναρος περισσότερο είχε με σχέσεις, ονομαστική εορτή, «ευχαριστώ για το δώρο», τηλεγράφημα για ονομαστικές εορτές και ανταλλαγές ευχών. Θα τα καταθέσω αυτά. Ο κύριος Παπαθανασίου λιγότερες, 27 στο σύνολο και όταν ήταν κυβέρνηση φυσικά. Ο κύριος Μαντέλης… Θα τα καταθέσω όλα, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε μία συχνότητα επαφής που είναι πάρα πολύ σημαντική η οποία αν αναχθεί και στο επίπεδο των δημοσίων σχέσεων, θεωρώ ότι έχει άμεση σχέση. Από κει και πέρα δεν είδα να βγαίνει κάτι συγκεκριμένο σε σχέση με τα δώρα δημοσίων σχέσεων. Αυτό είναι κάτι απλό και για κάθε εταιρεία νομίζω ότι είναι ευνόητο και κάτι υπαρκτό, αλλά υπάρχει εδώ μία προσπάθεια να μην απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα.

πηγή

Τρίτη, Ιουνίου 01, 2010

Φρικτό έγκλημα του Ισραήλ


Του Γιώργου Δελαστίκ από το σημερινό "Έθνος"
Συγκλονισμένη είναι η ανθρωπότητα από το νέο έγκλημα του αιμοσταγούς κράτους του Ισραήλ. Αυτή τη φορά τα θύματα του φασίζοντος καθεστώτος του Τελ Αβίβ δεν ήταν Παλαιστίνιοι ή άλλοι Αραβες, ως συνήθως. Αυτή τη φορά οι Ισραηλινοί δολοφόνησαν άγνωστο ακόμη πόσες δεκάδες μέλη της διεθνούς αποστολής συμπαράστασης προς την αποκλεισμένη Γάζα.


Αοπλους πολίτες από δεκάδες χώρες, περίπου 700, οι οποίοι με έναν στολίσκο έξι τελικά πλοίων (τρία ακόμη παρουσίασαν "τεχνικά προβλήματα", αποτέλεσμα, πιθανότατα, ισραηλινού σαμποτάζ) προσπάθησαν να μεταφέρουν δέκα και πλέον χιλιάδες τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.
Η τραγωδία άρχισε τα χαράματα με μια ωμή πράξη κρατικής πειρατείας, καθώς οι Ισραηλινοί κομάντο κατέλαβαν ενόπλως τα πλοία που κατευθύνονταν προς την Παλαιστίνη όχι απλά σε διεθνή ύδατα, αλλά σε απόσταση 70 (!) ναυτικών μιλίων από τις ισραηλινές ακτές.
Εν συνεχεία, οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί, δρώντας πολύ πιο εγκληματικά ακόμη και από τους περιβόητους Σομαλούς πειρατές, άρχισαν να γαζώνουν με τα αυτόματά τους, τους επιβάτες προκαλώντας δέκα, είκοσι ή και περισσότερους νεκρούς (κανείς δεν ξέρει ακόμη πόσα πτώματα μπορεί να πέταξαν στη θάλασσα μετά το μακελειό) και εκατοντάδες τραυματίες.
Οι δολοφονίες δεν κόρεσαν τους αιμοδιψείς Ισραηλινούς. Με τη χρήση στρατιωτικής βίας σε διεθνή ύδατα απήγαγαν εκατοντάδες ανθρώπους και τους οδήγησαν παρά τη θέλησή τους στο Ισραήλ ως αιχμαλώτους της πειρατικής επιδρομής τους.
Στόχος του Τελ Αβίβ είναι να φυλακίσει επ' αόριστον στα κάτεργα -εκεί όπου έχουν εξοντώσει οι Ισραηλινοί μυριάδες Παλαιστινίων- όσους ξένους ακτιβιστές δεν δεχτούν να υπογράψουν κάτι ανάλογο με τις "δηλώσεις μετανοίας" των Ελλήνων εξορίστων της μετεμφυλιακής ελληνικής περιόδου, πράγμα που αποτελεί προϋπόθεση για την απέλασή τους από το Ισραήλ.
Οσους αρνηθούν να υπογράψουν τα έγγραφα που θα τους παρουσιάσουν οι αρχές -και ενδέχεται να είναι δεκάδες ή και εκατοντάδες- ευελπιστούν οι Ισραηλινοί ότι θα καταφέρουν με σωματικά ή ψυχολογικά βασανιστήρια να τους "σπάσουν" αργά ή γρήγορα και έτσι να τους απελάσουν. Εννοείται ότι διαφορετική μεταχείριση θα επιφυλαχθεί στους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς αιχμαλώτους και διαφορετική στους Αραβες και τους μουσουλμάνους.
Δυσάρεστη έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση χρειάστηκε οκτώ και πλέον ώρες μετά τα γεγονότα για να καταδικάσει τη στάση του Ισραήλ, παρόλο που όχι μόνο δεκάδες Ελληνες πολίτες είχαν δεχθεί ένοπλη επίθεση από στρατεύματα ξένης δύναμης σε διεθνή ύδατα, αλλά και πλοίο υπό ελληνική σημαία είχε απαχθεί και οδηγούνταν δια της βίας σε ξένη χώρα, μαζί με τους πολίτες της χώρας μας.
Απίστευτη απουσία αντιδράσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου σε θέματα που άπτονται θεμελιωδών κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών. Αυτή η στάση υπήρξε άραγε απόρροια πολιτικής ανεπάρκειας και ανικανότητας ή πολιτικής συνενοχής υπό τη μορφή ανοχής στις πράξεις των Ισραηλινών δραστών;
Ευτυχώς, πάντως, που υπάρχει και ο Ερντογάν και η τουρκική κυβέρνηση και έτσι το έγκλημα των Ισραηλινών δεν πέρασε τουλάχιστον απαρατήρητο σε ό,τι αφορά την προώθησή του στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. "Απάνθρωπη κρατική τρομοκρατία" χαρακτήρισε ο Τούρκος πρωθυπουργός τις δολοφονίες των ακτιβιστών.
Οσο για τη θλιβερή Ευρώπη, την τιμή της έσωσε ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος δήλωσε ότι "η Ισπανία καταδικάζει κατηγορηματικά την ισραηλινή επίθεση εναντίον του ανθρωπιστικού στόλου και το κάνει αυτό τόσο ως χώρα όσο και ως προεδρεύουσα του Συμβουλίου της ΕΕ".
Είναι προφανές ότι η προκλητική ατιμωρησία της οποίας απολαμβάνει το Ισραήλ για οποιοδήποτε έγκλημα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας διαπράττει, έχει οδηγήσει σε άκρως επικίνδυνο σημείο αλαζονείας την ακροδεξιά, φασίζουσα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, κυβέρνηση του Τελ Αβίβ, που αισθάνεται πλέον ότι δεν έχει ανάγκη να δίνει λόγο σε κανέναν.
Δέκα - είκοσι δολοφονίες αόπλων παραπάνω ή παρακάτω δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία για το κράτος του Ισραήλ, όσο συνεχίζεται η μέχρι τώρα στάση των Αμερικανών και των Ευρωπαίων απέναντί του.
ΑΘΗΝΑ
Καμιά συνεργασία με τους φονιάδες
Ολέθριες πολιτικές συνέπειες για την Ελλάδα είχε η σύμπτωση της διενέργειας κοινών αεροπορικών ασκήσεων Αθήνας - Τελ Αβίβ, που είχε αποφασίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου, με το αποτρόπαιο έγκλημα του Ισραήλ. Η ευρύτατη γνωστοποίηση αυτής της στρατιωτικής συνεργασίας στην αραβική κοινή γνώμη συνιστά ισχυρότατο πλήγμα για την εικόνα της Ελλάδας στον αραβικό κόσμο.
Επιπλέον, καμιά αραβική οικονομική βοήθεια δεν είναι δυνατόν να δοθεί σε μια χώρα που συνεργάζεται ακόμη και στρατιωτικά με το Ισραήλ. Οσο κι αν είναι επιτακτική όμως η διακοπή κάθε στρατιωτικής σχέσης με το Ισραήλ, αποκλείεται να το κάνει αυτό η κυβέρνηση Παπανδρέου, με τη συγκεκριμένη στελέχωση του υπουργείου Εξωτερικών.

Δευτέρα, Μαΐου 24, 2010

Απέλαση Ισραηλινού διπλωμάτη από την Αυστραλία

Απελάθηκε Ισραηλινός διπλωμάτης από την Αυστραλία λόγω της υπόθεσης της χρήσης πλαστών διαβατηρίων στη δολοφονία μέλους της Χαμάς στο Ντουμπάι.
Η κυβέρνηση της Αυστραλίας ανακοίνωσε σήμερα πως διέταξε την απέλαση ενός Ισραηλινού διπλωμάτη στα πλαίσια της υπόθεσης που αφορά τη χρήση ψεύτικων διαβατηρίων για τη δολοφονία ανωτέρου στελέχους της Χαμάς στο Ντουμπάι τον Ιανουάριο.
Ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών Στέφεν Σμιθ δήλωσε πως οι έρευνες απέδειξαν πέραν κάθε αμφισβήτησης πως οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται πίσω από την παραποίηση αυστραλιανών διαβατηρίων, που χρησιμοποίησαν οι ύποπτοι για τη δολοφονία του Μαχμούντ αλ Μαμπχούχ σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Ντουμπάι.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πέμπτη, Μαΐου 20, 2010

Για μερικές ψήφους στο ΠΑΣΟΚ, αφελληνίζουν περιοχές της Θράκης


Στην Ροδόπη, με το σχέδιο Καλλικράτη ενοποιείται ο Δήμος Ιάσμου με τους γειτονικούς Δήμο Σώστου και την Κοινότητα Αμαξάδων οι οποίοι καταργούνται.
Αυτό θα έχει ως συνέπεια την μετατόπιση χριστιανικών πληθυσμών (Σαρακατσάνοι) από τη Ροδόπη στην Ξάνθη και την περαιτέρω δημογραφική αλλοίωση του Νομού Ροδόπης, με αποτέλεσμα να απολεσθεί η κυριαρχία του χριστιανικού στοιχείου στην περιοχή
Το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι ότι στην περιοχή κυριαρχεί εκλογικά η ΝΔ. Έτσι για το άθροισμα μερικών κομματικών ψήφων,  το ΠΑΣΟΚ καταργεί την ελληνικότητα περιοχής και την τουρκοποιεί.
Να σημειωθεί ότι ο αφελληνισμός  γίνεται και σε συμβολικό επίπεδο: Η κατάργηση του «Δήμου Μαρώνειας» αποστερεί από το Νομό Ροδόπης ένα από τα ιστορικά τεκμήρια της ελληνικότητας της περιοχής. Για να αντιληφθείτε τι σημαίνει αυτό, ο ιεράρχης της περιοχής αποκαλείται «Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής».
Ο βουλευτής της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης καταγγέλλει ότι είναι απαράδεκτο η χωροταξική κατανομή των νέων Δήμων να μην είναι προϊόν συναίνεσης αλλά μονομερής κομματική απόφαση με κριτήριο όχι την αναπτυξιακή φυσιογνωμία των καινούργιων ΟΤΑ, αλλά το άθροισμα ψήφων, την εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων και την προώθηση σκοπιμοτήτων, που δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις ιδιαιτερότητες της κάθε τοπικής κοινωνίας.
Σύμφωνα με τον κ. Στυλιανίδη, το σχέδιο Καλλικράτης όπως εφαρμόζεται στο Νομό Ροδόπης δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τις τοπικές ιδιαιτερότητες, ούτε υιοθετεί μια σύγχρονη αναπτυξιακή λογική για τους καινούργιους ΟΤΑ που προκύπτουν.
Αντιθέτως, η νέα Δομή θα έπρεπε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε:
α) Να ενιαιοποιειθεί η παράκτια ζώνη, που βασίζει τη δυναμική της στον παραθεριστικό τουρισμό, την αλιεία, την αξιοποίηση των βιοτόπων και την ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων.
β) Να ενιαιοποιειθεί ο άξονας της Εγνατίας όπου θα εδράζεται ο Μητροπολιτικός Δήμος της Διοικητικής Πρωτεύουσας συμπεριλαμβάνοντας τον Ίασμο και τις Σάπες. Ο Δήμος αυτός θα βασίζει την ανάπτυξη του ως διοικητικό κέντρο στην αξιοποίηση του Δ.Π.Θ. και της ΑΣΠΑΙΤΕ στις Σάπες, στην ανάπτυξη της ΒΙΠΕ στην Κομοτηνή, του ΒΙΟΠΑ στις Σάπες και του εμπορικού και εμπορευματικού κέντρου στον Ίασμο καθώς και στην ολοκλήρωση των έργων υδροοικονομίας, που στηρίζουν το αγροτικό εισόδημα όπως τα φράγματα Ιάσμου, Συμβόλων στην Κομοτηνή και Ιασίου στις Σάπες. Ο Δήμος της Πρωτεύουσας θα είχε και δυνατότητα ανάπτυξης διασυνοριακών συνεργασιών κρατώντας στην Επικράτεια του το νέο κάθετο άξονα.
γ) Τέλος η δημιουργία ενός ημιορεινού και ορεινού μειονοτικού Δήμου, που θα συμπεριελάμβανε τους Αμαξάδες, το Σώστη, τη Φιλλύρα, τα Αρριανά, τον Κέχρο και την Οργάνη θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για την πλήρη αξιοποίηση του ορεινού όγκου π.χ. αγροτουρισμός, προώθηση καπνών, εναλλακτικές καλλιέργειες και κτηνοτροφία, αιολικά πάρκα, ανάπτυξη ορεινού οριζόντιου οδικού άξονα, διασυνοριακές συνεργασίες, κ.α.
Με την πρόταση αυτή θα υπήρχε αναλογική εκπροσώπηση Χριστιανών (Παράκτιος και Μητροπολιτικός Δήμος) και Μουσουλμάνων (ημιορεινός-ορεινός Δήμος) και κάθε ΟΤΑ θα είχε ξεκάθαρη αναπτυξιακή φυσιογνωμία και προοπτική.
«Δυστυχώς η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για ακόμη μία φορά μας αγνόησε αδιαφορώντας για την ετυμηγορία της τοπικής κοινωνίας. Εύχομαι ο τόπος μας να μην πληρώσει ακριβά αυτές τις ανεύθυνες επιλογές» καταλήγει ο βουλευτής 
πηγή

Πέμπτη, Μαρτίου 25, 2010

Οι ήρωες του 21'


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
Ο Οδυσσέας γεννήθηκε το 1788 στις Λιβανάτες. ΄Ηταν γιος του αρματωλού διάσημου κλέφτη Ανδρέα Ανδρούτσου. Στα τέσσερά του χρόνια έμεινε ορφανός από πατέρα. Η μητέρα του αναγκάστηκε να παντρευτεί για δεύτερη φορά. Από το γάμο της αυτό, απόκτησε άλλους τέσσερις γιους και μία κόρη. Τη γυναίκα του την έλεγαν Ελένη.
Ο Οδυσσέας ήταν ένας από τους πιο ένδοξους αρχηγούς του '21. Φυσιογνωμία πολυσύνθετη και ισχυρή. Γενναίος με ασυναγώνιστο στρατιωτικό πνεύμα και μοναδική διοικητική ικανότητα. Πολυμήχανος, σαν τον συνονόματό του ομηρικό βασιλιά, είχε μια ευφυία που τη θαύμαζαν όσοι ξένοι τον γνώριζαν. Παράλληλα όμως, ήταν αυταρχικός και φιλοχρήματος.


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ
Ο Θρυλικός αυτός ήρωας του 1821, γεννήθηκε στη Μουσουνίτσα της Παρνασσίδος το 1788.
Παιδί ακόμα μπήκε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Σε ηλικία 20 χρονών άφησε τη ζωή του μοναστηριού και πήρε τα όπλα εναντίον των Τούρκων.
Ο Διάκος ήταν άφταστος στα αγωνίσματα, στα όπλα και στην ανδρεία. Στα 1818 έγινε το πρώτο από τα επτά πρωτοπαλήκαρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Μαζί του μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και έβαλε σκοπό της ζωής του την απελευθέρωση της φυλής. ΄Ετσι δημιούργησε δικό του στρατό και ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης σε όλη την Ελλάδα.
Οι Τούρκοι αποφάσισαν να τον αντιμετωπίσουν και έστειλαν τον στρατηγό Ομέρ Βρυώνη με 9.000 στρατιώτες. Ο Διάκος είχε μόνο 1.500 παληκάρια. Η μάχη έγινε στην Αλαμάνα, εκεί όπου 23 αιώνες πριν, έπεσε ο Λεωνίδας με τους 300. Ο Διάκος πολέμησε ηρωϊκά, αλλά στο τέλος οι Τούρκοι τον συνέλαβαν και τον σούβλισαν.
Ο Διάκος αντιμετώπισε το μαρτυρικό του θάνατο με θάρρος. Μονο ένα παράπονο βγήκε απ'τα χείλη του, προβλέποντας την ανάσταση του Ελληνισμού:
"Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει,
τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι".
΄Ηταν ο πιο αγνός ήρωας του '21. 

Σάββατο, Φεβρουαρίου 20, 2010

Τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου τον θυμάται κανείς;



Όπως είναι γνωστό, την 17η  Φεβρουαρίου του 1914  οι Βορειοηπειρώτες, αρνούμενοι να υπαχθούν στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος, σε πείσμα των Μεγάλων Δυνάμεων, επαναστάτησαν, ανακήρυξαν στο Αργυρόκαστρο την Αυτόνομο Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου και σχημάτισαν Κυβέρνηση με Πρόεδρο τον Γεώργιο Χ. Ζωγράφο και μέλη τους Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, Κορυτσάς Γερμανό και Κονίτσης Σπυρίδωνα, τον Ιωάννη Παρμενίδη, Δημήτριο Δούλη και τον Αλέξανδρο Καραπάνο. Αποτέλεσμα του Αυτονομιακού Αγώνα ήταν το Πρωτόκολλο της Κερκύρας, που υπογράφηκε την 17η  Μαΐου 1914, από τις Κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, της Αλβανίας και της Βορείου Ηπείρου και παρείχε καθεστώς Αυτονομίας σε όλο το Βορειοηπειρωτικό χώρο.
Η φετινή επέτειος της εθνικής εορτής των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, που είναι και η κορύφωση των  αγώνων τους για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση, θα μνημονευτεί για μια ακόμα φορά εν  μέσω σιωπής και εγκατάλειψης από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία καθώς και τη νομιμοποίηση μιας πάγιας τακτικής της Αλβανίας για πλήρη συρρίκνωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Χαρακτηριστικά μπορούμε να πούμε ότι, σήμερα  96 χρόνια μετά, η αλβανική πολιτική ηγεσία, εξακολουθεί να αναβιώνει παλιές καταδικασμένες μεθόδους, επενδεδυμένες με ευρωπαϊκούς μανδύες.
Τρανταχτό παράδειγμα είναι η απογραφή πληθυσμού στην Αλβανία, η οποία ενώ από τη μία εξαγγέλθηκε πρόσφατα πως θα γίνει στα ευρωπαϊκά πρότυπα, (δηλαδή με ελεύθερη δήλωση της εθνικότητας και του θρησκεύματος), στην πραγματικότητα μεθοδεύεται εσωτερικά με όλα τα μέσα ώστε: «όλοι οι αλβανοί πολίτες, ως προς την εθνικότητα και το θρήσκευμα, να δηλώσουν ότι έχουν δηλώσει στην απογραφή του 1950».
Με τον τρόπο αυτό οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες στερούνται το αναφαίρετο δικαίωμά τους να αυτοπροσδιορίζονται εθνικά και ταυτόχρονα ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη εθνογραφική αλλοίωση της Βορείου Ηπείρου αφού παράλληλα διενεργείται και η νομιμοποίηση εγκατάστασης, χιλιάδων πολιτών αλβανικής καταγωγής πού τα τελευταία 20 χρόνια μετακινήθηκαν από τη βόρεια και κεντρική Αλβανία στη Βόρειο Ήπειρο όπου εδώ και τέσσερις χιλιάδες χρόνια κατοικείται από ακραιφνείς Έλληνες.
Ταυτόχρονα η σημερινή αλβανική Κυβέρνηση συνεχίζει να μην αναγνωρίζει την ελληνικότητα ολόκληρων περιοχών και των κατοίκων τους, όπως είναι η Χιμάρα, η Λιούντζη, η Πρεμετή, η Κολώνια και η Κορυτσά, εξακολουθεί να ισχυρίζεται αυθαίρετα για ύπαρξη «μειονοτικών ζωνών» που τις ορίζει κατά το δοκούν της, συνεχίζει να αλλοιώνει τον Βορειοηπειρωτικό χώρο ιστορικά, πολιτικά, πολιτιστικά, δημογραφικά, ληξιαρχικά και με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί, λεηλατεί την πολιτιστική κληρονομιά της Βορείου Ηπείρου, περιορίζει ασύστολα τις ελευθερίες των Βορειοηπειρωτών σε όλα τα επίπεδα και αρνείται ακόμα και τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» που ιστορικά επιβλήθηκε ακριβώς όταν γεννήθηκε και ο όρος «Αλβανία».
Τελευταία έκφραση της πάγιας τακτικής της Αλβανίας για πλήρη συρρίκνωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, είναι η απάλειψη της ελληνικής εθνικής καταγωγής  των Βορειοηπειρωτών από τα δημοτολόγια των ληξιαρχείων και τις νέες βιομετρικές ταυτότητες, καταπατώντας έτσι ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα όπως αυτά απορρέουν από την Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Είναι επιτακτική ανάγκη σήμερα, όλοι μαζί, Βορειοηπειρώτες και Ελλαδίτες, ενθυμούμενοι τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των Βορειοηπειρωτών του 1914, να τιμήσουμε όπως αξίζει τους ήρωες του 1914, για να γνωρίσουν οι νεότερες γενιές των Ελλήνων τους μεγάλους αγώνες που έκαναν οι Βορειοηπειρώτες για να παραμείνουν  Έλληνες στις πατρογονικές τους εστίες. Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου δεν μπορεί να συρρικνωθεί και να χαθεί σήμερα σε καιρό ειρήνης και δημοκρατίας.
       Γι’ αυτό  σήμερα σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδος πρέπει από τη μία να διατρανώσει τη φωνή του για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών  και, από την άλλη να στηρίξει έμπρακτα κάθε απόφασή των αδελφών Βορειοηπειρωτών να παραμείνουν ή να επιστρέψουν για να αναγεννηθούν στις πατρογονικές τους εστίες, με ελευθερία και ασφάλεια, διατηρώντας την ελληνικότητά τους, μέσω της εφαρμογής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας του 1914 και όλων των διεθνών συνθηκών  που ισχύουν για τις εθνικές μειονότητες ανά τον κόσμο.
Την Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου, στις 11.00 π.μ., θα τελεστεί δοξολογία στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Καρύτση και μετά θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη από το Σύλλογο Βορειοηπειρωτών.
antinews.gr

Παρασκευή, Ιανουαρίου 29, 2010

Πολιτική σταδιοδρομία δημοσίων σχέσεων

Για ακόμη μία φορά είδαμε τον ΓΑΠ να βρίσκεται σε συνομιλίες και επαφές με διεθνείς προσωπικότητες της πολτικής και της οικονομίας, αυτή τη φορά στα πλαίσια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Αν παρακολουθησει κανείς όλη αυτή τη δραστηριότητά του (να σημειώσουμε ότι ήδη είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) θα διαπιστώσει ότι ολόκληρη η πολιτική σταδιοδρομία του ΓΑΠ έχει στόχο τις δημόσιες σχέσεις που θα του εξασφαλίσουν την άνοδο σε πολιτικές θέσεις σε εγχώριο ή διεθνές επίπεδο. Βέβαια μόνο του εφόδιο για αυτό είναι το επίθετο που κληρονόμησε με την δημοφιλία που (κακώς) το συνοδεύει, καθώς απουσιάζει συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία πίσω από τη δράση του.

Αυτή η πολιτική σταδιοδρομία δημοσίων σχέσεων αποτυπώνεται και στο Νταβός, όπου ο ΓΑΠ εμφανίζεται ως συναινετικός και καλό παιδί που δείχνει αξιόπιστος, καλοπροαίρετος και παράλληλα συμβατός με την πολιτική των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων. Όμως σε αυτήν την διαδικασία των δημοσίων σχέσεων δεν τον ενδιαφέρει ούτε η υποβάθμιση της εικόνας της χώρας στην οποία συντελεί και ο ίδιος, ούτε το συμφέρον του ελληνικού λαού. Εμφανίζεται σαν διπλωμάτης, που στόχο έχει τη δική του ανέλιξη με κλασική γραφειοκρατική συμπεριφορά που έχουν οι καριερίστες του χώρου, ώστε να καταλάβει ανώτερες θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς. 

Φαίνεται ότι ο ΓΑΠ ενδιαφέρεται περισσότερο για την δική του ανέλιξη παρά για τον ελληνικό λαό, με απουσία ιδεολογικού πολιτικού στίγματος και συμπεριφορά διπλωμάτη. Ίσως επιδίωξή του είναι να αξιοποιήσει την πρωθυπουργία στην Ελλάδα σαν σκαλοπάτι για την ανέλιξή του σε διθνείς οργανισμούς, όπου θα έχει μεγαλύτερη επιρροή στα παγκόσμια δεδομένα, πράγμα μου μάλλον αποτελεί προσωπική του τελική επιδίωξη, πάντα όμως υπό την ομπρέλα των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

Παρασκευή, Ιανουαρίου 01, 2010

Καλή Χρονιά