Κατά την πρόσφατη επέτειο της 25ης
Μαρτίου, διάφορα μαρξιστικά κατακάθια υπεστήριξαν ότι η Εκκλησία… δεν
συμμετείχε στον αγώνα του Γένους κι έφεραν μάλιστα ως παράδειγμα τον
Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄, ότι… αφόρισε την Επανάσταση.
Φυσικά,
τα δίποδα αυτά υπολείμματα του σταλινισμού, αποφεύγουν να αναφερθούν
συνολικώς στον βίον, την πολιτεία και κυρίως στον μαρτυρικό θάνατο του
Πατριάρχου. Κι έχουν τους λόγους τους που το κάνουν, οι άτιμοι…
Σαν
σήμερα, λοιπόν, στις 10 Απριλίου του 1821, λίγες ημέρες μετά την κήρυξη
της Επαναστάσεως και αμέσως μετά τη λειτουργία της Λαμπρής, οι Τούρκοι
απαγχονίζουν τον Πατριάρχη μας στη μεσαία πύλη της εισόδου του
Πατριαρχείου. Επάνω στο στήθος του κρεμάσθηκε το εκτενές καταδικαστικό
έγγραφο, το οποίο έγραφε τα εξής:
«Ο
άπιστος πατριάρχης των Ελλήνων αδύνατον να θεωρηθή αλλότριος των
στάσεων του έθνους του… Αλλ’ εξ αιτίας της.....