Εδιάβασα
εχθές, για την επέτειο της λειτουργίας του στρατοπέδου εθνικής
αναμορφώσεως της Μακρονήσου, που έγινε την 12η Μαΐου του 1947 και
διάφορα δακρύβρεκτα ψεύδη, όπως το παρακάτω:
«Η
καθημερινή ζωή των κρατουμένων ήταν αυστηρά στρατιωτική, με βάρβαρη
πειθαρχεία. Δηλαδή προσκλητήρια, αναφορές, καψόνια, εγκλεισμός στα
πειθαρχεία, ώρες στον ήλιο ή στη βροχή και το κρύο, βασανιστήρια,
ξυλοδαρμοί και τέλος, απροσχημάτιστες δολοφονίες. Το συσσίτιο ήταν
άθλιο, το νερό ελάχιστο ή και σπάνιο, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
ουσιαστικά ανύπαρκτη».
Ατυχώς, ο
γράφων αυτά τα φοβερά και τρομερά, παραθέτει και μια αναμνηστική
φωτογραφία των κρατουμένων της Μακρονήσου (είχαν και φωτογραφικές
μηχανές την εποχή εκείνη κι έβγαζαν και φωτογραφίες, οι…
βασανιζόμενοι!), που ομοιάζουν περισσότερο με…